Eerste inwoners

Koolstoftekening van kangoeroes in het nationale park Heathcote.

De eerste mensen die het gebied bewonen dat nu bekend staat als Sydney waren inheemse Australiërs die uit Noord-Australië waren gemigreerd en daarvoor uit Zuidoost-Azië. Hoewel het dateren van radioactief koolstof sinds ongeveer 30.000 jaar geleden bewijs heeft getoond van menselijke activiteit in de Sydney-regio, wijzen de Aboriginal stone-gereedschappen die gevonden zijn in de grindsedimenten van Western Sydney erop dat er in de regio menselijke nederzettingen zijn geweest van zo'n 45.000 tot 50.000 jaar BP.

De eerste ontmoeting tussen het autochtone volk en de Britten vond plaats op 29 april 1770 toen luitenant James Cook op het Koernell-schiereiland in Botany Bay de Gweagal-clan tegenkwam. Hij merkte in zijn tijdschrift op dat ze verwarrend waren en enigszins vijandig tegenover de buitenlandse bezoekers. Cook was op zoek naar een verkenningsmissie en werd niet opgedragen een schikking te treffen. Hij bracht een korte tijd door met het verzamelen van voedsel en het uitvoeren van wetenschappelijke observaties voordat hij verder noordwaarts langs de oostkust van Australië ging en de nieuwe grond claimde die hij voor Groot-Brittannië had ontdekt. Vóór de aankomst van de Britten waren er in Sydney 4.000 tot 8.000 autochtone mensen van wel 29 verschillende clans.

De oudste Britse kolonisten noemden de inwoners van Eora. "Eora" is de term die de inheemse bevolking gebruikte om hun oorsprong te verklaren bij eerste contact met de Britten. De letterlijke betekenis is "van deze plek".Sydney Cove van Port Jackson tot Petersham werd bewoond door de Cadigal clan. De belangrijkste taalgroepen waren Darug, Guringai en Dharawal. De oudste Europeanen die het gebied bezoeken, merkten op dat de inheemse bevolking activiteiten uitoefende zoals kamperen en vissen, met bomen voor schors en voedsel, met schelpen en kookvis.

Oprichting van de kolonie

De stichting van Australië, 26 januari 1788, door kapitein Arthur Phillip R.N., Sydney Cove. Schilderen door Algernon Talmage.

Groot-Brittannië - daarvoor hadden Engeland en Ierland al lang hun overtuigingen over de Atlantische Oceaan naar de Amerikaanse kolonies gestuurd. Deze handel werd beëindigd met de onafhankelijkheidsverklaring van de Verenigde Staten in 1776. Groot-Brittannië besloot in 1786 een nieuwe strafexpost te vinden in het gebied dat ongeveer 16 jaar eerder door Cook werd ontdekt.

Kapitein Phillip leidde op 18 januari 1788 de eerste vloot van 11 schepen en ongeveer 850 veroordeelden in de Baai van Botany, maar vond de locatie ongeschikt vanwege slechte bodemgesteldheid en gebrek aan zoet water. Hij reisde kort verder naar het noorden en kwam op 26 januari 1788 aan bij Sydney Cove. Dit was de locatie voor de nieuwe kolonie. Phillip beschreef Port Jackson als "zonder uitzondering de beste haven ter wereld". De kolonie werd eerst "New Albion" genoemd (na Albion, een andere naam voor Groot-Brittannië), maar Phillip besloot op "Sydney". Op 7 februari 1788 werd de kolonie officieel afgekondigd en benoemd. Luitenant William Dawes maakte een stadsplan in 1790, maar het werd genegeerd door de leiders van de kolonie. De indeling van Sydney vandaag weerspiegelt dit gebrek aan planning.

Tussen 1788 en 1792 werden in Sydney 3.546 mannelijke en 766 vrouwelijke veroordeelden aangeland - veel "professionele criminelen" met weinig vaardigheden die nodig zijn voor de oprichting van een kolonie. De voedselsituatie bereikte in 1790 een crisispunt. Vroege inspanningen op landbouwgebied waren zwaar en leveranties uit het buitenland waren schaars. Vanaf 1791 echter hebben de meer regelmatige aankomst van schepen en het begin van de handel het gevoel van isolement en betere bevoorrading doen afnemen.

De kolonie was niet gebaseerd op de beginselen van vrijheid en voorspoed. Op kaarten van deze tijd staan geen gevangenisgebouwen te zien; de straf voor veroordeelden was vervoer in plaats van detentie , maar ernstige misdrijven werden bestraft door geseling en ophanging . Phillip stuurde verkennende missies op zoek naar betere bodems en legde de regio Parramatta vast als een veelbelovend gebied voor uitbreiding en bracht veel van de veroordeelden van eind 1788 naar een klein stadje, dat het belangrijkste centrum van het economische leven van de kolonie werd, waardoor Sydney Cove slechts een belangrijke haven en focus van het sociale leven werd. Slechte uitrusting, onbekende bodems en klimaat bleven de uitbreiding van de landbouw van Farm Cove tot Parramatta en Toongabbie in de weg staan, maar een bouwprogramma, ondersteund door overtuigde arbeid, is gestaag geavanceerd.

Convict kunstenaar Thomas Watling's A Northward View of Sydney Cove, 1794

Zowel officieren als veroordeelden kregen hongersnood omdat de voorraden laag waren en er weinig kon worden verbouwd van het land. De inheemse bevolking van de regio had ook te lijden. Naar schatting is de helft van de autochtone bevolking in Sydney overleden tijdens de pokkenepidemie van 1789. Phillip had voor zijn leeftijd de persoonlijke bedoeling om harmonieuze relaties aan te knopen met de plaatselijke Aboriginals en te proberen om te hervormen en de veroordeelden van de kolonie te discipline op te leggen. Phillip en een aantal van zijn officieren - met name Watkin Tench - hebben journalistiek en accounts achtergelaten die in de eerste jaren van de nederzetting melding maken van enorme problemen. Macquarie heeft zich onder meer ingespannen om de kolonie te transformeren door zijn toestemming voor veroordeelden om de samenleving weer als vrije burgers te betreden. Wegen, bruggen, hoeren en openbare gebouwen werden gebouwd met behulp van veroordeelde arbeidskrachten en tegen 1822 had de stad banken, markten en gevestigde doorgangswegen. Parramatta Road werd in 1811 geopend, een van de oudste wegen van Sydney en de eerste Australische snelweg tussen twee steden: Sydney (het huidige stadscentrum) en Parramatta.

De omstandigheden in de kolonie waren niet bevorderlijk voor de ontwikkeling van een bloeiende nieuwe metropool, maar de meer regelmatige aankomst van schepen en het begin van de zeevaarthandel (zoals wol) hebben bijgedragen tot het verminderen van de last van het isolement. In de periode 1788-1792 bestond het grootste deel van de bevolking uit veroordeelden en hun gevangenissen; in één generatie begon echter een bevolking van geëmancipeerde veroordeelden die grond kon krijgen , te groeien . Deze mensen waren pioniers in de particuliere sector van Sydney en werden later begeleid door soldaten wier militaire dienst was verlopen, en later nog door de vrije kolonisten die uit Groot-Brittannië begonnen te arriveren. Gouverneur Phillip vertrok op 11 december 1792 uit de kolonie voor Engeland en de nieuwe nederzetting overleefde vier jaar lang bijna honger en een enorm isolement.

Conflicten

De Castle Hill veroordeelt de opstand van 1804.

Tussen 1790 en 1816 werd Sydney een van de vele plaatsen van de Australische grenspolitie, een reeks conflicten tussen het Koninkrijk Groot-Brittannië en de weerstandsende inheemse clans. In 1790, toen de Britten boerderijen oprichtten langs de Hawkesbury rivier, verzette een Aboriginal leider Pemulwuy zich tegen de Europeanen door een guerrilla-achtige oorlog te voeren tegen de kolonisten in een reeks oorlogen die bekend staan als de Hawkesbury en de Nepalese oorlogen die plaatsvonden in het westen van Sydney. Hij vielen boerderijen binnen totdat gouverneur Macquarie in 1816 troepen van het 46e Britse leger stuurde en een einde maakte aan het conflict door 14 inheemse Australiërs te doden bij een inval op hun kampeerterrein.

In 1804 leidden Ierse veroordeelden de Castle Hill Rebellion, een opstand die door veroordeelden was veroordeeld tegen de koloniale autoriteit in het Castle Hill gebied van de Britse kolonie New South Wales. De eerste en enige belangrijke opstand in de Australische geschiedenis, die onder de staat van beleg werd onderdrukt, eindigde in een strijd tussen de veroordeelden en de koloniale krachten van Australië in Rouse Hill. De Rum Rebellion van 1808 was de enige succesvolle gewapende machtsovername in de Australische geschiedenis, waar de gouverneur van New South Wales, William Bligh, werd afgezet door de New South Wales Corps onder het bevel van majoor George Johnston, die de opstand leidde. Er ontstonden conflicten tussen de gouverneurs en de officieren van het corps van de Rum, waarvan er vele eigenaren waren, zoals John Macarthur.

Moderne ontwikkeling

19e eeuw

Luchtfoto van Sydney, 1888

Vroege Sydney werd gevormd door de problemen die de vroege kolonisten ondervonden. In de eerste jaren zorgden droogte en ziekte voor grote problemen, maar de situatie verbeterde snel. De militaire koloniale regering was afhankelijk van het leger, het New South Wales Corps. Macquarie was de laatste autocratische gouverneur van New South Wales, van 1810 tot 1821, en had een leidende rol in de sociale en economische ontwikkeling van Sydney, die het van een strafkolonie naar een ontluikende vrije samenleving zag overschakelen. Hij richtte openbare werken op, een bank, kerken en liefdadigheidsinstellingen en zocht goede betrekkingen met de Aborigines.

Victorian Sydney

In de loop van de 19e eeuw richtte Sydney een groot aantal van zijn belangrijkste culturele instellingen op. De visie van gouverneur Lachlan Macquarie voor Sydney omvatte de bouw van grote openbare gebouwen en instellingen die geschikt zijn voor een koloniaal kapitaal. Macquarie Street begon vorm te krijgen als een ceremoniële doorgang van grote gebouwen. Het jaar 1840 was het laatste jaar van het veroordeelde vervoer naar Sydney, dat tegen die tijd een bevolking van 35.000 mensen had. Goud werd ontdekt in de kolonie in 1851 en daarmee kwamen duizenden mensen op zoek naar geld. De Sydney-bevolking bereikte in 1871 200.000 inwoners en in die tijd kwam de stad in een periode van welvaart die tot uiting kwam in de bouw van grote gebouwen. In de stad werden Temperance-koffiepaleizen, hotels en andere openbare gebouwen zoals bibliotheken en musea gebouwd. De vraag naar infrastructuur ter ondersteuning van de groeiende bevolking en de daaruit voortvloeiende economische activiteit leidde in de jaren vijftig en zestig tot enorme verbeteringen van de spoorweg- en havensystemen van de stad.

Na een periode van snelle groei begonnen nieuwe ontdekkingen van goud in Victoria nieuwe bewoners weg te trekken van Sydney naar Melbourne in de jaren vijftig, wat een historisch sterke rivaliteit tussen Sydney en Melbourne creëerde. Desondanks overtrof Sydney de bevolking van Melbourne aan het begin van de twintigste eeuw en blijft het de grootste stad van Australië. Na de depressie van de jaren '90 stemden de zes kolonies ermee in het Gemenebest Australië te vormen. De stranden van Sydney waren populaire vakantieoorden op zee geworden, maar het zwemmen overdag werd tot het begin van de 20e eeuw als onfatsoenlijk beschouwd.

20e eeuw heden

Een tramauto op George Street in 1920. Sydney had ooit een van de grootste tramnetwerken in het Britse Rijk.

Onder het bewind van de Koningin Victoria federatie van de zes kolonies vond op 1 januari 1901 plaats. Sydney, met een bevolking van 481.000 inwoners, werd toen de hoofdstad van New South Wales. De Grote Depressie van de jaren dertig had ernstige gevolgen voor de Sydney-economie, zoals dat ook het geval was met de meeste steden in de industriële wereld. Voor een groot deel van de jaren dertig was tot één op de drie winnaars werkloos. De bouw van de Sydney Harbour Bridge diende om een deel van de gevolgen van de economische neergang te verzachten door tussen 1924 en 1932 1400 mannen in dienst te nemen. Ondanks de depressie bleef de bevolking groeien, tot 1 miljoen in 1925. De stad had een van de grootste tramnetwerken in het Britse Rijk tot de ontmanteling in 1961.

Openingsdag Sydney Harbor Bridge 19 maart 1932

Toen Groot-Brittannië in 1939 de oorlog tegen Duitsland uitriep, kwam ook Australië binnen. Tijdens de oorlog heeft Sydney te maken gehad met een sterke toename van de industriële ontwikkeling om tegemoet te komen aan de behoeften van een oorlogseconomie. In plaats van massawerkloosheid waren er nu tekorten aan arbeidskrachten en werden vrouwen actief in de mannelijke rol. De haven van Sydney werd in mei en juni 1942 door de Japanners aangevallen met een directe aanval van Japanse onderzeeërs met enig verlies aan mensenlevens. Huishoudens in de hele stad hadden gevechtsvliegtuigen gebouwd en oefenden oefeningen uit.

Sydney ondervond bijgevolg een bevolkingsgroei en een toegenomen culturele diversificatie gedurende de naoorlogse periode. De inwoners van Sydney verwelkomden koningin Elizabeth II in 1954, toen de regerende monarch voor het eerst op Australisch grondgebied stapte om met haar Australische Royal Tour te beginnen. Nadat Hare Majesteit op het Royal Yacht Britannia via Sydney Head was aangekomen, kwam ze aan land bij Farm Cove. Er waren 1,7 miljoen mensen in Sydney in 1950 en bijna 3 miljoen in 1975. De Australische regering heeft een grootschalig multicultureel immigratieprogramma gelanceerd.

Sydney organiseerde de Olympische zomerspelen van 2000.

Nieuwe industrieën zoals de informatietechnologie, het onderwijs, de financiële diensten en de kunsten zijn toegenomen. Sydney's iconische Opera House werd in 1973 geopend door Hare Majesteit. Een nieuwe skyline beton en stalen wolkenkrabbers trokken veel van de oude ondergroei en vaak zandsteenskyline van de stad in de jaren zestig en zeventig weg, waarbij Australia Square het grootste gebouw in Sydney was vanaf de voltooiing ervan in 1967 tot 1976 en ook opmerkelijk is omdat het de eerste wolkenkrabber in Sydney was Australië. Deze sterke groei van de hedendaagse architectuur met een hoge opkomst werd in de jaren negentig door de erfgoedwetten in de kiem gesmoord, waardoor elke structuur die historisch gezien van belang wordt geacht, niet kan worden gesloopt. Sinds de jaren zeventig heeft Sydney een snelle economische en sociale transformatie ondergaan. Als gevolg daarvan is de stad een kosmopolitische smeltkroes geworden.

Om congestie op de brug van de haven van Sydney te verlichten, opende de Tunnel van de haven van Sydney in Augustus 1992. De Olympische zomerspelen van 2000 werden in Sydney gehouden en werden door de voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité bekend als de "beste Olympische Spelen ooit". Sydney heeft de afgelopen decennia een grote politieke, economische en culturele invloed op Australië en op internationaal niveau uitgeoefend. Na de Olympische Spelen organiseerde de stad het wereldkampioenschap rugby van 2003, de APEC Australia 2007 en de katholieke Wereldjongerendag 2008, onder leiding van paus Benedictus XVI.

Topografie

Sydney ligt op een onderzeese kustlijn waar het niveau van de oceaan is gestegen tot de overstroming in de diepe rieën.

Sydney is een kustgebied met de Tasmanzee in het oosten, de Blauwe Bergen in het westen, de Hawkesbury rivier in het noorden en het Woronora Plateau in het zuiden. De binnenstad meet 25 vierkante kilometer (10 vierkante mijl), de regio Greater Sydney beslaat 12.367 vierkante kilometer (4.775 vierkante mijl) en het stedelijke gebied van de stad is 1.687 vierkante kilometer (651 vierkante mijl) groot.

Sydney overspant twee geografische gebieden. De Cumberland-vlakte ligt ten zuiden en ten westen van de haven en is relatief vlak. Het Plateau van Hornsby bevindt zich in het noorden en wordt ontleed door steile valleien. De vlakke gebieden in het zuiden waren de eerste die ontwikkeld werden toen de stad groeide. Pas na de aanleg van de Sydney Harbour Bridge werd het noorden van de kust meer bevolkt. Zeventig stranden zijn langs de kust te vinden, waarbij Bondi Beach een van de beroemdste is.

De Nepalese rivier loopt rond de westelijke rand van de stad en wordt de Hawkesbury rivier voordat hij de Breken Bay bereikt. De meeste wateropslagplaatsen van Sydney zijn te vinden op de bijrivieren van de Nepalese rivier. De rivier de Parramatta is vooral industrieel en brengt een groot deel van de westelijke buitenwijken van Sydney naar Port Jackson. De zuidelijke delen van de stad worden door de rivier de Georges en de rivier de Koks naar de baai van Botany gedraineerd.

Volgens berekeningen van het Senseable City Lab van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) is 25,9% van Sydney bedekt met bomen, waardoor het land de derde grootste stad ter wereld is met de meeste bomen na Singapore en Oslo, die banden hebben met Vancouver.

Geologie

Bijna alle blootgestelde stenen rond Sydney zijn Sydney-zandsteen.

Sydney bestaat voornamelijk uit triassieve rots met enkele recente onheilspellende dijken en vulkanische halzen. Het Sydney-bekken werd gevormd toen de aardkorst in de vroege Triassic-periode uitdijde, verdronk en gevuld met sediment. Het zand dat de zandsteen van vandaag zou worden, werd daar gewassen door rivieren uit het zuiden en noordwesten, en werd tussen de 360 en 200 miljoen jaar geleden gelegd. De zandsteen heeft schalienzen en fossiele rivierbedden.

Het bekken van de Sydney-rivier omvat kustkenmerken van kliffen, stranden en estuaria. Diepe rivierdalen, rivierdalen genoemd, zijn tijdens de Triassic-periode gekerfd in de Hawkesbury-zandsteen van het kustgebied waar Sydney nu ligt. De stijging van het zeeniveau tussen 18.000 en 6.000 jaar geleden overstroomde de rias tot riviermondingen en diepzeehavens. Port Jackson, beter bekend als Sydney Harbour, is zo'n mogelijkheid. Sydney heeft twee belangrijke bodemtypes; zandbodems (afkomstig van de Hawkesbury-zandsteen) en klei (afkomstig van schubben en vulkanische rotsen), hoewel sommige bodems een mengsel van beide kunnen zijn.

De oudste Hawkesbury-zandsteen ligt rechtstreeks boven de Wianamatta-schalie, een geologische eigenschap die in het westen van Sydney is aangetroffen en die is neergezet in verband met een grote rivierdelta in de Midden-Triassische periode, die in de loop der tijd van het westen naar het oosten is verschoven. De schalie van Wianamatta omvat over het algemeen fijnkorrelig sedimentair gesteente zoals schalie, moerasstenen, ironstenen, zijstenen en laminites, met minder gangbare zandsteeneenheden. De Wianamatta-groep bestaat uit de volgende eenheden (in stratigrafische volgorde): Bringelly Shale, Minchinbury Sandstone en Ashfield Shale.

Ecologie

Typisch grijs bos in het gebied van Sydney.

De meest voorkomende plantengemeenschappen in de regio Sydney zijn open graslandbossen en een aantal brokken droge sclerofylbossen, die bestaan uit eucalyptusbomen, casuarinas, melaleucas, corymbias en angophoras, met struikgewas (doorgaans watten, kallistemen, grevilleas en banksias) en een halfcontinu gras in de ondergrond. De planten in deze gemeenschap hebben meestal ruwe en melkachtige bladeren, omdat ze worden geteeld in gebieden met een lage vruchtbaarheid van de bodem. In Sydney bevinden zich ook enkele gebieden met natte sclerofylbossen die voorkomen in de wetter, in verhoogde gebieden in het noorden en het noordoosten. Deze bossen worden gedefinieerd door rechte boomtoppen met een vochtig onderverhaal van zacht gelooide struikgewas, boomkanonnen en kruiden.

Sydney is de thuisbasis van tientallen vogelsoorten, waaronder de Australische raven, Australische magpie, de kruipduiven, de lawaaierige mijnwerker en de pied currawong. Ingeblazen vogelsoorten die overal in Sydney worden aangetroffen, zijn de gewone myna, de gewone spreeuw, de huismaag en de gespikkelde duif. De reptielsoorten zijn ook talrijk en omvatten voornamelijk de skinken. Sydney heeft een paar zoogdieren- en spinsoorten, zoals respectievelijk de grijze vos en het schoorsteenweb van Sydney, en een enorme verscheidenheid aan mariene soorten in de haven en op veel stranden.

Klimaat

Rookheze over Sydney Harbour

In het klassieke systeem Sydney heeft een gematigd klimaat, maar volgens de classificatie Köppen-Geiger heeft Sydney een vochtig subtropisch klimaat (Cfa). Het Australische bureau voor de statistiek beschrijft de zomers als "warm [en] soms warm" en de winters als "cool", met een gelijkmatige neerslag gedurende het hele jaar.

Op het primaire weerstation van Sydney in Observatory Hill varieerden de extreme temperaturen van 45,8 °C (114,4 °F) op 18 januari 2013 tot 2,1 °C (35,8 °F) op 22 juni 1932. Een gemiddelde van 14,9 dagen per jaar hebben temperaturen bij of boven 30 °C (86 °F) in het centrale bedrijfsdistrict (CBD). Het metropolitane gebied daarentegen gemiddeld tussen 35 en 65 dagen, afhankelijk van de voorstad. De hoogste minimumtemperatuur die op 6 februari 2011 in Observatory Hill is genoteerd, is 27,6 °C (82 °F), terwijl de laagste maximumtemperatuur 7,7 °C (46 °F) is, geregistreerd op 19 juli 1868. Op 4 januari 2020 vond in Penrith de heetste dag plaats in de agglomeratie Sydney, waar een hoge temperatuur van 48,9 °C (120,0 °F) werd genoteerd. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur van de zee varieert van 18,5 °C (65,3 °F) in september tot 23,7 °C (74,7 °F) in februari. Sydney heeft een gemiddelde van 7,2 uur zonneschijn per dag en 109,5 dagen helder per jaar.

Het weer wordt gematigd door de nabijheid van de oceaan, en er worden meer extreme temperaturen geregistreerd in de binnenwestelijke voorsteden. Sydney ervaart een stedelijk warmte-eiland-effect. Dit maakt bepaalde delen van de stad kwetsbaarder voor extreme hitte, waaronder kustgebieden. In de late lente en zomer komen temperaturen boven 35 °C (95 °F) niet zelden voor, hoewel warme, droge omstandigheden meestal worden beëindigd door een zuid-buster, een krachtig zuidelijk apparaat dat lichte winden en een snelle temperatuurdaling met zich meebrengt. Aangezien Sydney grenst aan het Grote Dividinggebied, kan het af en toe droge, westerse Föhn-achtige winden ervaren, meestal tussen de winter en de lente, aangezien het aan de zijkant van de bereiken ligt, waardoor het brandgevaar in de regio toeneemt. Door de ligging in het binnenland wordt de vorst in het vroege stadium van de ochtend in het westen van Sydney een paar keer in de winter geregistreerd. De herfst en de lente zijn de overgangsseizoenen, met een veer met een grotere temperatuurvariatie dan de herfst.

Het Bureau voor Meteorologie meldde dat 2002-2005 de warmste zomers in Sydney waren sinds de registratie in 1859 begon. De zomer van 2007-2008 bleek echter de laatste sinds 1996-1997 en is de enige zomer van deze eeuw die gemiddeld of onder het gemiddelde ligt. In 2009 bracht de droogte een zware stofstorm naar het oosten van Australië. De El Niño-Southern Oscillatie, de Indische Oceaan Dipole en de Zuidelijke Annulaire Wijze spelen een belangrijke rol bij het bepalen van de weerpatronen van Sydney: droogte en bosbranden enerzijds en stormen en overstromingen anderzijds, die verband houden met de tegenovergestelde oscillatiefasen. In veel gebieden van de stad die aan bushland grenst, hebben zich bosbranden voorgedaan, die in de lente en de zomer vaak voorkomen.

Een zomerstorm over de stad uit Potts Point, 1991.

De neerslag heeft een gematigde tot lage variabiliteit en wordt over de maanden verspreid, hoewel ze de laatste tijd onregelmatig is geweest. Zelfs in de maanden met de hoogste regenval heeft Sydney relatief weinig regenachtige dagen, met een gemiddelde van 7 tot 8 regenachtige dagen per maand op de drempel van 1 mm (0,04 inch). De neerslag is meestal hoger aan het einde van de zomer tot aan de vroege winter wanneer de subtropische brug naar het zuiden van Australië is, waardoor de oostwind kan overheersen, en in de late winter tot aan het begin van het voorjaar wanneer de subtropische bergketen naar het noorden is gelegen, omdat het droge wind van het interieur van het continent naar de stad brengt, omdat het tegen de klok in draait. Van 1990 tot 1999 ontving Sydney ongeveer 20 thonderstormen per jaar. Eind herfst en winter kunnen de oostkust grote regenval veroorzaken, vooral in het VBD.

In de lente en de zomer zijn zwarten en zusters meestal de oorzaak van hevige regenval, hoewel andere vormen van lagedrukgebieden ook zware stormen en middagstormen kunnen veroorzaken. Afhankelijk van de windrichting kan het zomerweer vochtig of droog zijn, waarbij de gemiddelde vochtigheidsgraad en de dauwpunten in de late zomer/herfst hoger zijn dan in de late lente/vroege zomer. In de zomer valt de meeste regen onder de onweersbuien en in de winter onder de koude fronten. Snowfall werd voor het laatst gemeld in de gemeente Sydney in 1836, terwijl in juli 2008 veel mensen zich vergist van sneeuw of zachte hagel. De stad wordt zelden getroffen door cyclonen, hoewel overblijfselen van ex-cyclonen de stad wel treffen. De stad is ook vatbaar voor zware stormen. Zo'n storm was de hagelbui van 1999, die enorme hagelstenen met een diameter van 9 cm (3,5 inch) veroorzaakte.

Satellietfoto van het gebied van Sydney 's nachts. Wollongong kan links onderaan gezien worden, terwijl Gosford en de centrale kust uiterst rechts zichtbaar zijn.

De gebieden van Sydney zijn onder meer het CBD of de Stad Sydney (in het nauw bekend als "de stad") en het binnenwesten, de oostelijke voorsteden, Zuid-Sydney, de Grotere westelijke Sydney (met inbegrip van het zuidwesten, het Hills-district en de Macarthur-regio), en de noordelijke voorsteden (met inbegrip van de Noordkust en de Noord-kust). De Greater Sydney-commissie verdeelt Sydney in vijf districten op basis van de 33 LGA's in het metropolitane gebied; de westelijke Stad, de centrale stad, de oostelijke stad, het noordelijk district en het zuidelijke district. Het Australische bureau voor de statistiek omvat de stad Centraal-Kust (de voormalige Gosford City en Wyong Shire) als onderdeel van Greater Sydney voor het aantal inwoners. Dit voegt nog eens 330.000 mensen toe aan het metropolitane gebied dat door de Greater Sydney Commission wordt bestreken.

Binnenste voorsteden

Oxford Street in Darlinghurst

Het CBD strekt zich uit over ongeveer 3 km ten zuiden van Sydney Cove. Het wordt begrensd door de Farm Cove in de Royal Botanic Garden naar het oosten en de Darling Harbour naar het westen. Tot de voorsteden die het CBD omringen behoren Woolloomooloo en Potts Point in het oosten, Surry Hills en Darlinghurst in het zuiden, Pyrmont en Ultimo in het westen, en Millers Point en The Rocks in het noorden. De meeste van deze voorsteden meten minder dan 1 vierkante kilometer (0,4 vierkante mijl) in het gebied. Het CBD van Sydney wordt gekenmerkt door aanzienlijk smalle straten en doorgronden, die in het begin van de 18e eeuw in zijn overtuiging zijn ontstaan.

Anzac Bridge, die Johnstons Bay overspant, verbindt westerse buitenwijken met het CBD.

Verscheidene plaatsen, verschillend van buitenwijken, bestaan door Sydney's binnenkant. De centrale en Circular Quay zijn vervoerhubs met veerboten, spoorwegen, en busuitwisselingen. Chinatown, Darling Harbour, en Kings Cross zijn belangrijke plaatsen voor cultuur, toerisme, en recreatie. De Strand Arcade, die zich bevindt tussen Pitt Street Mall en George Street, is een historisch Victoriaans winkelgebied. De voorkant van de winkel, die op 1 april 1892 werd geopend, is een exact voorbeeld van de oorspronkelijke interne winkelfacades. Westfield Sydney, gelegen onder de Sydney Tower, is het grootste winkelcentrum per gebied in Sydney.

Een typische binnenstad straat. Afbeelding: Paddington

Er is een lange trend van aarzeling onder Sydney's binnenste voorsteden. Pyrmont in de haven werd van een centrum van scheepvaart en internationale handel naar een gebied met hoge dichtheid, toeristische accommodatie en kansspelen herontwikkeld. Darlinghurst ligt oorspronkelijk ruim buiten de stad en ligt op de locatie van de historische, voormalige Darlinghurst-gevangenis, de productie en gemengde huisvesting. Het had een periode waarin het bekend stond als een gebied van prostitutie. De terraciale woning is grotendeels behouden gebleven en Darlinghurst heeft sinds de jaren tachtig een aanzienlijke verrijking ondergaan.

Green Square is een voormalig industriegebied van Waterloo dat in stadsvernieuwing voor 8 miljard dollar wordt voorzien. Op de rand van de haven van de stad worden de historische voorstad en de wijven van Millers Point opgebouwd als het nieuwe gebied van Barangaroo. De gedwongen herhuisvesting van plaatselijke bewoners als gevolg van de ontwikkeling van het Millers Point/Barangaroo heeft tot grote controverse geleid, ondanks de economische activiteit van 6 miljard dollar die naar verwachting zal worden gegenereerd. De voorstad van Paddington is een bekende voorstad voor de straten van gerestaureerde terrassenhuizen, Victoria Barracks, en winkelen, inclusief de wekelijkse Oxford Street-markten.

Binnenste westen

King Street in Newtown is een van de meest complete handelsdistricten uit de Victoriaanse en Edwardiaanse tijd in Australië.

Het binnenwesten omvat in het algemeen de binnenste West Council, de gemeente Burwood, de gemeente Strathfield en de stad Canada Bay. Deze strekken zich uit tot ongeveer 11 km ten westen van het VBD. De buitenwijken in het binnenwesten hebben van oudsher werknemers uit de arbeidersklasse gehuisvest, maar hebben in de 20e eeuw een opwaardering ondergaan. De regio is nu vooral gericht op het midden- en kleinbedrijf. De belangrijkste kenmerken van het gebied zijn de Universiteit van Sydney, de rivier de Parramatta, en een grote kosmopolitische gemeenschap. De Anzac-brug overspant Johnstons Bay en verbindt Rozelle met Pyrmont en de stad, die deel uitmaken van de westerse distributeur.

Het gebied wordt bediend door de spoorlijnen T1, T2 en T3, met inbegrip van de hoofdstedelijke lijn; de eerste die in New South Wales wordt gebouwd. Strathfield Railway Station is een secundaire spoorweghub in Sydney, en een belangrijk station op de lijnen van de voorsteden en de noordelijke gebieden. Het werd gebouwd in 1876, en zal een toekomstige terminal van de lichte spoorlijn van Parramatta worden. Het gebied wordt ook bediend door een groot aantal busroutes en fietsroutes. Andere winkelcentra in het gebied zijn Westfield Burwood en DFO in Homebush.

oostelijke voorsteden

De oostelijke buitenwijken omvatten de gemeente Woollahra, de stad Randwick, de gemeenteraad van Waverley en delen van de raad van Bayside. De commissie van Greater Sydney voorziet in een inwonende bevolking van 1.338.250 mensen in 2036 in het oostelijke stadsdistrict (inclusief de stad en het binnenland).

Het gaat om een aantal van de meest welvarende en bevoorrechte gebieden in het land, waarbij sommige straten tot de duurste ter wereld behoren. Wolseley Road, in Point Piper, heeft een topprijs van $20.900 per vierkante meter, waardoor het de op twee na duurste straat ter wereld is. Meer dan 75% van de wijken in het kiesdistrict Wentworth valt onder het hoogste deciel van het SEIFA-voordeel, waardoor het de minst benadeelde regio van het land is.

Tot de belangrijkste landmerken behoren Bondi Beach, een belangrijke toeristische locatie; dat in 2008 is toegevoegd aan de Australische lijst van nationaal erfgoed; en Bondi Junction, met een Westfield shopping center en een geschat kantoorpersoneel van 6.400 in 2035, alsmede een treinstation op de T4 Eastern Suburbs Line. De voorstad Randwick bevat de Randwick Racecursus, het Royal Hospital for Women, het Prince of Wales Hospital, het Sydney Children's Hospital en de UNSW Kensington Campus. Volgens de Greater Sydney Commission heeft Randwick's 'samenwerkingsgebied' een basisschatting van 32.000 banen tegen 2036.

In april 2020 werd de bouw van de CBD en de South East Light-trein voltooid. De hoofdbouw zou in 2018 voltooid moeten zijn, maar werd uitgesteld tot 2020. Het project heeft tot doel de inwoners van de stad en het zuidoosten betrouwbare tramdiensten met een hoge capaciteit te bieden.

Belangrijke winkelcentra in het gebied zijn Westfield Bondi Junction en Westfield Easttudens.

De skyline van Sydney, bekeken vanuit de Tasman-zee, kijkt voorbij aan de klifftop-voorstad van Vaucluse.

Southern Sydney

Kurnell, La Perouse, Cronulla, en verschillende andere voorsteden zien Botany Bay.

Zuid-Sydney omvat de voorsteden in de gebieden van de lokale overheid van de voormalige Rockdale, de Georges River Council (collectief bekend als de St. George-zone), en omvat in het algemeen ook de voorsteden in het gebied van de lokale overheid van Sutherland, ten zuiden van de Georges-rivier (in het algemeen bekend als de "Shire").

Het Koernell-schiereiland bij Botany Bay is het gebied van de eerste landval aan de oostkust van Lt. James Cook in 1770. La Perouse, een historische buitenwijk die naar de Franse navigator Jean-François de Galaup wordt genoemd, de komte de Lapérouse (1741-188), is opmerkelijk voor zijn oude militaire buitenpost op het eiland Bare en het nationaal park van de Botany Bay.

De voorstad van Cronulla in Zuid-Sydney ligt dicht bij het Royal National Park, het oudste natuurpark van Australië. Hurstville, een grote voorstad met een groot aantal commerciële gebouwen en hoogstaande woongebouwen die de skyline domineren, is een CBD geworden voor de zuidelijke voorsteden.

Northern Sydney

Commercieel district Chatswood.

In het noordelijk deel van Sydney mogen ook de buitenwijken van de noordkust, de noordkust en de noordelijke stranden worden opgenomen.

De noordelijke voorsteden omvatten verschillende mijlpalen: Macquarie University, Gladesville Bridge, Ryde Bridge, Macquarie Center en Curzon Hall in Marsfield. Dit gebied omvat voorsteden in de gemeenten Hornsby Shire, de stad Ryde, de gemeente Hunter's Hill en delen van de stad Parramatta.

De Noordshore, een informele geografische term die verwijst naar het noordelijke metropolitane gebied van Sydney, bestaat uit Artarmon, Chatswood, Roseville, Lindfield, Killara, Gordon, Pymble, Hornsby en vele anderen.

De benedenloop verwijst gewoonlijk naar de buitenwijken die grenzen aan de haven, zoals Neutral Bay, Waverton, Mosman, Cremorne, Cremorne Point, Lavender Bay, Milsons Point, Cammeray, Northbridge en North Sydney. Hunters Hill en Gladesville worden vaak ook beschouwd als deel uitmakend van de benedenloop van de Noordkust. De oostgrens van de benedenloop van de Noordshore is Middelhaven, of bij de Roseville-brug bij Castle Cove en Roseville Chase. De Upper North Shore verwijst gewoonlijk naar de buitenwijken tussen Chatswood en Hornsby. Het bestaat uit buitenwijken in de raden Ku-ring-gai en Hornsby Shire.

De North Shore omvat de commerciële centra van North Sydney en Chatswood. North Sydney zelf bestaat uit een groot commercieel centrum, met een eigen bedrijfscentrum, dat de op een na grootste concentratie van hoogstaande gebouwen in Sydney bevat, na het CBD. Noord-Sydney wordt gedomineerd door reclame- en marketingbedrijven en aanverwante bedrijven, waarbij veel grote ondernemingen in de regio een kantoor hebben.

Het gebied van de noordelijke stranden omvat Manly, een van de populairste vakantiebestemmingen van Sydney in een groot deel van de negentiende en twintigste eeuw. De regio heeft ook te maken met Sydney-koppen, een serie hoofdgebieden die de 2 km (1,2 m²) brede ingang naar Sydney Harbour vormen. Het gebied rond de noordelijke stranden loopt zuidwaarts tot de ingang van Port Jackson (Sydney Harbour), ten westen tot Middle Harbour en ten noorden tot de ingang van Broken Bay. Volgens de Australische telling van 2011 zijn de noordelijke stranden het meest witte en mono-etnische district in Australië, in tegenstelling tot de meer diverse buurlanden, de Noordkust en de Centraal-kust.

Een typische voorstedelijke straat in Noord-Sydney. Afbeelding: Lindfield.

district Hills

Het district Hills verwijst in het algemeen naar de voorsteden in het noordwesten van Sydney, waaronder de gemeenten The Hills Shire, delen van de gemeente Parramatta en Hornsby Shire. De daadwerkelijke voorsteden en plaatsen die geacht worden in het District van Hills te zijn kunnen enigszins amorfe en variabel zijn. Bijvoorbeeld, beperkt de Historische Vereniging van het District van Hills zijn definitie tot het gebied van de lokale overheid van Hills Shire, nog zijn onderzoeksgebied zich van Parramatta tot de Hawkesbury uitstrekt. Het gebied is zo genoemd voor zijn karakteristiek relatief hilarische topografie als de Cumberland-vlakte omhoog tilt en zich bij het Plateau van Hornsby aansluit.

Verscheidene voorsteden hebben ook "Hill" of "Hills" in hun naam, zoals Baulkham Hills, Castle Hill, Seven Hills, Pendle Hill, Beaumont Hills en Winston Hills, onder andere. Windsor and Old Windsor Roads zijn historische wegen in Australië, aangezien het respectievelijk de tweede en de derde weg zijn die in de kolonie is gelegd.

Westerse voorsteden

Een luchtfoto van Greater Western Sydney: Het westen van Sydney is niet alleen een voorstad, maar bestaat ook uit verschillende industriegebieden en bedrijvenparken

Parramatta is een belangrijk commercieel knooppunt voor de Westelijke Sydney

De grotere westelijke buitenwijken omvatten de gebieden van Parramatta, het zesde grootste zakendistrict in Australië, die hetzelfde jaar als de havenkolonie, Bankstown, Liverpool, Penrith en Fairfield hebben gevestigd. Het westen van Sydney, dat 5.800 vierkante kilometer bestrijkt (2.200 vierkante meter) en dat in 2017 naar schatting 2.288.554 inwoners telt, heeft de meest multiculturele buitenwijken in het land. De bevolking is overwegend een arbeidersachtergrond, met een grote werkgelegenheid in de zware industrie en de beroepshandel. Toongabbie is de derde nederzetting op het vasteland (na Sydney en Parramatta) die is opgericht na het begin van de Britse kolonisatie in Australië in 1788, hoewel de locatie van de nederzetting zich in de afzonderlijke voorstad van Old Toongabbie bevindt.

De westelijke voorstad Prospect, in de stad Blacktown, is de woonplaats van het waterpark van Parques Reunidos. De botanische tuinen van Auburn, een botanische tuin in Auburn, trekken elk jaar duizenden bezoekers, waaronder een groot aantal van buiten Australië. Een ander belangrijk park en tuin in het westen is het natuurreservaat van de centrale tuinen in het westen van Merrylands. Het grootste westen omvat ook het Olympisch Park van Sydney, een buitenwijk die is opgericht om de Olympische zomerspelen van 2000 te organiseren, en Sydney Motorsport Park, een motorsportcircuit in Oost-Creek. Het Boothtown Aqueduct in Greystanes is een 19de-eeuwse waterbrug die in het New South Wales State Heritage Register is opgenomen als een gebied van staatsbelang.

Voor het noordwesten is Featherdale Wildlife Park, een Australische dierentuin in Doonside, bij Blacktown, een belangrijke toeristische attractie, niet alleen voor de Westelijke Sydney, maar voor NSW en Australië. Westfield Parramatta in Parramatta is het drukste Westfield shopping center in Australië, met 28,7 miljoen bezoekers per jaar. Het in 1799 opgerichte Oude Huis van de Regering, een historisch museum en toeristische plek in Parramatta, is op 1 augustus 2007 opgenomen in de Australische lijst van nationaal erfgoed en in 2010 op de Werelderfgoedlijst (als onderdeel van de 11 strafsites die de Australische Convict Sites vormen), waardoor het de enige plek in het westen van Sydney is geworden in dergelijke lijsten. Bovendien is het huis het oudste overheidsgebouw van Australië. Prospect Hill, een historisch belangrijke bergketen in het westen en het enige gebied in Sydney met oeroude vulkanische activiteit, staat ook op de lijst van het nationaal erfgoed van de NSW.

Verder in het zuidwesten bevinden zich de regio Macarthur en de stad Campbelltown, een belangrijk bevolkingscentrum dat tot de jaren negentig als een regio werd beschouwd die losstaat van de eigenlijke regio Sydney. Macarthur Square, een winkelcomplex in Campbelltown, is een van de grootste winkelcomplexen in Sydney geworden. Het zuidwesten is ook voorzien van het Bankstown Reservoir, het oudste hooggelegen reservoir dat is gebouwd in gewapend beton dat nog in gebruik is en dat is opgenomen in het New South Wales State Heritage Register. In het zuidwesten is een van de oudste bomen van Sydney te vinden, de Bland Oak, die in de jaren 1840 door William Bland in de voorstad van Carramar werd geplant.

De Sydney CBD met het Opera House en de Harbor Bridge. Sydney is het huis van de hoogste gebouwen in het land.

Architectuur

De zeilen van het Opera House in Sydney, waarschijnlijk het meest herkenbare gebouw in Sydney

De vroegste structuren in de kolonie werden tot het absolute minimum van normen gebouwd. Na zijn benoeming stelde gouverneur Lachlan Macquarie ambitieuze doelstellingen vast voor het architectonisch ontwerp van nieuwe bouwprojecten. De stad beschikt nu over een gebouw dat op de wereldlijst staat, een aantal gebouwen die op de lijst van nationale erfgoedelementen staan, en tientallen gebouwen die op de lijst van het Gemenebest staan als bewijs van het voortbestaan van de idealen van Macquarie.

In 1814 riep de gouverneur een veroordeelde, Francis Greenway, op om een vuurtoren van Macquarie te ontwerpen. De vuurtoren en het klassieke ontwerp maakten Greenway in 1818 een gratie van Macquarie en introduceerden een cultuur van geraffineerde architectuur die tot op de dag van vandaag overblijft. Greenway ging verder met het ontwerpen van de Hyde Park Barracks in 1819 en de Georgische stijl St James's Church in 1824. Gothisch geïnspireerde architectuur werd populairder van de jaren '30. Het Elizabeth Bay House van John Verge en de St. Philip's Church van 1856 werden gebouwd in Gothic Revival stijl, samen met het Government House van Edward Blore van 1845. Kirribilli House, voltooid in 1858, en St Andrew's Cathedral, de oudste kathedraal van Australië, zijn zeldzame voorbeelden van Victoriaanse Gothische bouw.

Algemeen postkantoor

Vanaf eind jaren 1850 was er een verschuiving naar klassieke architectuur. Mortimer Lewis ontwierp het Australische Museum in 1857. Het General Post Office, dat in 1891 in Victorian Free Classical stijl werd voltooid, is ontworpen door James Barnet. Barnet heeft ook toezicht gehouden op de wederopbouw van de vuurtoren van Macquarie in 1883. In 1844 werd een douane-huis gebouwd volgens de specificaties van Lewis, met toevoegingen van Barnet in 1887 en W L Vernon in 1899. Het neo-klassieke en Franse Tweede Rijk Stadhuis werd in 1889 voltooid. Romaanse ontwerpen hebben vanaf het begin van de jaren '90 de voorkeur gekregen van Sydney's architecten. Sydney Technical College werd in 1893 voltooid met zowel Romanesque Revival als Queen Anne-benaderingen. Het Koningin Victoria-gebouw is ontworpen op Romaanse wijze van vernieuwing door George McRae en voltooid in 1898. Het werd gebouwd op de site van de Sydney Central Markets en onderhoudt 200 winkels in de drie verdiepingen.

The Queen Victoria Building

Toen de rijkdom van de nederzetting toenam en Sydney zich in 1901 ontwikkelde tot een metropool na de Federatie, werden haar gebouwen groter. Sydney's eerste toren was de Culwulla Chambers op de hoek van King Street en Castlereagh Street, die op 50 meter (30 meter) uittoonden en 12 verdiepingen maakten. De Commerciële Reizigersclub, gevestigd in Martin Place en gebouwd in 1908, had een vergelijkbare hoogte op 10 verdiepingen. Het werd gebouwd in een stenen fineer en in 1972 gesloopt om plaats te maken voor het MLC Center van Harry Seidler. Dit betekende een verandering in Sydney's cityscape en met de opheffing van hoogtebeperkingen in de jaren zestig kwam er een opkomst van hoogbouw. Geëiste architecten zoals Jean Nouvel, Harry Seidler, Richard Rogers, Renzo Piano, Norman Foster en Frank Gehry hebben elk hun eigen bijdrage geleverd aan de skyline van de stad.

De Grote Depressie had een tastbare invloed op de architectuur van Sydney. Nieuwe structuren werden meer beperkt met veel minder versiering dan vóór de jaren dertig gebruikelijk was. De meest opmerkelijke architectonische eigenschap van deze periode is de Harbor Bridge. Zijn staalboog werd ontworpen door John Bradfield en voltooid in 1932. Een totaal van 39.000 ton structureel staal bestrijkt de 503 meter tussen Milsons Point en Dawes Point.

Het atrium van 1 Bligh Street, een voorbeeld van Sydney's hedendaagse architectuur

De moderne en internationale architectuur kwam vanaf de jaren veertig naar Sydney. Sinds de voltooiing ervan in 1973 is het Opera House van de stad een werelderfgoedgebied geworden en een van de bekendste stukken modern design ter wereld. Het werd opgezet door Jørn Utzon met bijdragen van Peter Hall, Lionel Todd en David Littlemore. Utzon kreeg in 2003 de Pritzker Prijs voor zijn werkzaamheden in het Opera House. Sydney is het huis van het eerste Australische gebouw van de bekende Canadese-Amerikaanse architect Frank Gehry, het Dr. Chau Chak Wing Building (2015), gebaseerd op het ontwerp van een boomhuis. Een ingang van de Goederenlijn-een voetgangersroute en de voormalige spoorlijn bevindt zich aan de oostgrens van het terrein.

Tot de hedendaagse gebouwen in het VBD behoren Citigroup Center, Aurora Place, Chifley Tower, het gebouw van de Reserve Bank, Deutsche Bank Place, MLC Center en Capita Center. De grootste structuur is Sydney Tower, ontworpen door Donald Crone en voltooid in 1981. Door de regelgeving werden nieuwe gebouwen beperkt tot een hoogte van 235 meter (771 voet) vanwege de nabijheid van de luchthaven van Sydney, hoewel de strenge beperkingen die begin jaren 2000 werden gehanteerd, in de afgelopen tien jaar langzaam zijn versoepeld, met een maximale hoogtebeperking die nu op 330 meter (1.083 voet) ligt. Sinds ten minste 1977 is er een groen verbod en een erfgoedbedekking ingesteld om het erfgoed van Sydney te beschermen nadat de omstreden sloopacties in de jaren zeventig tot een verontwaardiging van Sydneysiders hebben geleid om de oude te behouden en de geschiedenis intact te houden, een voldoende evenwicht te vinden tussen oude en nieuwe architectuur.

Huisvesting

Victoriaanse terrassen in Potts Point naast hoogstaande hedendaagse flatgebouwen (achtergrond).

Sydney overtreft zowel de vastgoedprijzen van New York City als die van Parijs, met enkele van de duurste ter wereld, De stad blijft de duurste woningmarkt van Australië, met een gemiddelde huisprijs van 1.142.212 dollar per december 2019 (meer dan 25% hoger dan de gemiddelde nationale huizenprijs).

Er waren 1,76 miljoen woningen in Sydney in 2016, waaronder 925.000 (57%) vrijstaande huizen, 227.000 (14%) halfvrijstaande terrashuizen en 456.000 (28%) appartementen en appartementen. Terwijl terrashuizen in de binnensteden gebruikelijk zijn, zijn het losse huizen die het landschap in de buitenste buitenwijken domineren.

Als gevolg van de druk van het milieu en de economie is er een opmerkelijke tendens naar dichtere woningen geweest. Tussen 1996 en 2006 is het aantal appartementen in Sydney met 30% gestegen. Openbare woningen in Sydney worden beheerd door de regering van Nieuw-Zuid-Wales. De voorsteden met grote concentraties openbare woningen omvatten Claymore, Macquarie Fields, Waterloo en Mount Druitt. De regering heeft plannen aangekondigd om bijna 300 historische woningen te verkopen in de havenwijken van Millers Point, Gloucester Street en The Rocks.

Sydney is wereldwijd een van de duurste vastgoedmarkten. Het is slechts de tweede plaats in Hongkong, met een gemiddelde kostprijs van 14 maal het jaarlijkse Sydney-salaris per december 2016. In Sydney zijn verschillende manieren te vinden om het erfgoed te huisvesten. Terraciale huizen zijn te vinden in de binnenste buitenwijken, zoals Paddington, The Rocks, Potts Point en Balmain-many, die het onderwerp zijn geweest van een verrijking. Deze terrassen, met name die in voorsteden zoals The Rocks, waren historisch gezien thuis in Sydney's mijnwerkers en arbeiders. Tegenwoordig vormen terrashuizen een van de waardevolste onroerende goederen in de stad.

In voorsteden als Penshurst, Turramurra en Haberfield bevinden zich federatiewoningen die rond de tijd van de Federatie in 1901 zijn gebouwd. Haberfield staat bekend als "The Federation Suburb" vanwege het grote aantal federatiehuizen. De tekorten van de arbeiders worden gevonden in de Hills van de Drijfmest, Redfern, en Balmain. Californische bungalows zijn gebruikelijk in Ashfield, Concord en Beecroft. Grotere moderne woningen worden voornamelijk aangetroffen in de buitenwijken, zoals Stanhope Gardens, Kellyville Ridge, Bella Vista tot het noordwesten, Bossley Park, Abbotsbury en Cecil Hills tot het westen, en Hoxton Park, Harrington Park en Oran Park tot het zuidwesten.

Parken en open ruimten

Het honderdjarig parklands is een van de grootste en oudste parken in Sydney

De Anzac War Memorial in Hyde Park is een publiek gedenkteken dat gewijd is aan de verwezenlijking van de Australische imperiale krijgsmacht van de Eerste Wereldoorlog.

De Royal Botanic Garden is de belangrijkste groene ruimte in de regio Sydney, waar zowel wetenschappelijke als vrijetijdsactiviteiten plaatsvinden. Er zijn 15 afzonderlijke parken onder het bestuur van de stad Sydney. Tot de parken in het stadscentrum behoren Hyde Park, The Domain en Prince Alfred Park.

Tot de buitenste buitenwijken behoren Centennial Park en Moore Park in het oosten, Sydney Park en Royal National Park in het zuiden, Ku-ring-gai Chase National Park in het noorden en Western Sydney Parklands in het westen, een van de grootste stadsparken ter wereld. Het Royal National Park werd op 26 april 1879 uitgeroepen en met 13.200 hectare (51 vierkante mijl) is het op één na oudste nationale park ter wereld.

Het grootste park in de agglomeratie Sydney is het Nationaal Park Ku-ring-gai Chase, dat in 1894 werd opgericht met een oppervlakte van 15.400 ha (59 vierkante mijl). Het wordt beschouwd als een goede staat van bewoning en meer dan 800 rotsen, grottekeningen en muurschilders zijn in het park gelegen.

de Royal Botanic Garden; de oudste wetenschappelijke instelling in Australië.

Het gebied dat nu bekend staat als The Domain werd in 1788 door gouverneur Arthur Phillip als zijn privé-reserve gereserveerd. Op bevel van Macquarie werd de grond ten noorden van het Domein in 1816 de Royal Botanic Garden. Dit maakt hen tot de oudste botanische tuin in Australië. De tuinen zijn niet alleen een plaats voor onderzoek en ontspanning, maar ook voor wetenschappelijk onderzoek met herbariumcollecties, een bibliotheek en laboratoria. De twee parken hebben een totale oppervlakte van 64 hectare (0,2 vierkante mijl) met 8.900 individuele plantensoorten en ontvangen jaarlijks meer dan 3,5 miljoen bezoeken.

Ten zuiden van het Domein ligt Hyde Park, het oudste openbare parkland in Australië dat 16,2 hectare (0,1 vierkante mijl) in het gebied meet. De ligging werd gebruikt voor zowel ontspanning als begrazing van dieren vanaf de vroegste dagen van de kolonie. Macquarie heeft het in 1810 gewijd aan de "recreatie en ontspanning van de inwoners van de stad" en noemde het ter ere van het oorspronkelijke Hyde Park in Londen.

Het centrale zakendistrict. Sydney is het financiële en economische centrum van Australië, met de grootste economie en een kwart van het totale bbp van Australië

Onderzoekers van de Universiteit van Loughborough hebben Sydney gerangschikt onder de top tien wereldsteden die sterk geïntegreerd zijn in de wereldeconomie. De Global Economic Power Index rangschikt Sydney elf in de wereld. De Global Cities Index erkent het als veertien in de wereld op basis van wereldwijde betrokkenheid.

De heersende economische theorie in het begin van de koloniale tijd was mercantilisme, zoals in het grootste deel van West-Europa. De economie worstelde in eerste instantie met problemen bij de teelt van de grond en het ontbreken van een stabiel monetair systeem. Gouverneur Lachlan Macquarie heeft het tweede probleem opgelost door twee munten te maken van elke Spaanse zilverdollar in omloop. De economie was duidelijk kapitalistisch van aard door de jaren '40, toen het aantal vrije kolonisten toenam, de zee- en wolindustrie bloeide en de bevoegdheden van de Oost-Indiase onderneming werden ingeperkt.

Tarwe, goud en andere mineralen werden tegen het einde van de jaren 1800 een extra exportindustrie. Vanaf de jaren zeventig is er een aanzienlijke stroom kapitaal naar de stad gegaan om wegen, spoorwegen, bruggen, docks, gerechtsgebouwen, scholen en ziekenhuizen te financieren. Protectionistisch beleid na federatie maakte het mogelijk een industrie te creëren die in de jaren twintig de grootste werkgever van de stad werd. Dit beleid heeft bijgedragen tot het verzachten van de gevolgen van de Grote Depressie, waarbij de werkloosheidsgraad in New South Wales opliep tot 32%. Vanaf de jaren zestig kreeg Parramatta erkenning omdat het tweede CBD van de stad en de financiële sector en het toerisme belangrijke industrieën en bronnen van werkgelegenheid werden.

Het nominale bruto binnenlands product van Sydney was AU$400,9 miljard en AU$80.000 per hoofd van de bevolking in 2015. Het bruto binnenlands product van het land bedroeg in 2013 337 miljard AU, het grootste in Australië. De sector financiële en verzekeringsdiensten is goed voor 18,1% van het bruto product en loopt vooruit op de professionele dienstverlening met 9% en de industrie met 7,2%. Naast financiële diensten en toerisme zijn de creatieve en technologiesectoren de kernsectoren van de stad Sydney en vertegenwoordigden zij in 2012 9% en 11% van haar economische productie.

Ondernemingsburgers

In 2011 waren er 451.000 bedrijven in Sydney, waaronder 48% van de 500 grootste bedrijven in Australië en tweederde van het regionale hoofdkantoor van multinationale ondernemingen. Mondiale bedrijven zijn deels aangetrokken tot de stad omdat de tijdzone de sluiting van de handel in Noord-Amerika en de openstelling van de markt in Europa omvat. De meeste buitenlandse ondernemingen in Sydney handhaven significante verkoop en de dienstfuncties maar vergelijkbaar minder productie, onderzoek, en ontwikkelingsmogelijkheden. Er zijn 283 multinationale ondernemingen met regionale kantoren in Sydney.

Binnenlandse economie

Pitt Street, een grote straat in Sydney CBD, loopt van Circular Quay in het noorden naar Waterloo in het zuiden en is de thuisbasis van veel grote winkels met een hoge kwaliteit.

Sydney is gerangschikt tussen de vijftiende en de vijfde duurste stad ter wereld en is de duurste stad in Australië. Van de 15 categorieën die in 2012 alleen door UBS werden gemeten, ontvangen de werknemers het zevende hoogste loon van 77 steden ter wereld. De werkende inwoners van Sydney werken gemiddeld 1.846 uur per jaar met 15 verlofdagen.

De beroepsbevolking in de regio Greater Sydney bedroeg in 2016 272 722 werknemers met een participatiegraad van 61,6%. Het bestaat uit 61,2% voltijdwerkers, 30,9% deeltijdwerkers en 6,0% werklozen. De grootste gerapporteerde beroepen zijn professionals, administratief en administratief personeel, managers, technici en werknemers in het bedrijfsleven, en medewerkers van de gemeenschap en de persoonlijke dienst. De grootste industrietakken op de arbeidsmarkt in Groot-Brittannië zijn gezondheidszorg en sociale bijstand met 11,6%, professionele diensten met 9,8%, detailhandel met 9,3%, bouw met 8,2%, onderwijs en opleiding met 8,0%, accommodatie en voedseldiensten met 6,7% en financiële en verzekeringsdiensten met 6,6%. De professionele dienstverlening en de financiële en verzekeringssector zijn goed voor 25,4% van de werkgelegenheid in de stad Sydney.

In 2016 had 57,6% van de werkende bevolking een totaal wekelijks inkomen van minder dan $1.000 en 14,4% een totaal wekelijks inkomen van $1.750 of meer. Het gemiddelde wekelijkse inkomen in dezelfde periode was $719 voor individuen, $1.988 voor families en $1.750 voor huishoudens.

De werkloosheid in de stad Sydney bedroeg gemiddeld 4,6% in de periode van 10 tot 2013, veel minder dan de huidige werkloosheid in de Westelijke Sydney-eilanden van 7,3%. De Westelijke Sydney blijft worstelen om banen te scheppen om aan de bevolkingsgroei te kunnen voldoen, ondanks de ontwikkeling van commerciële centra als Parramatta. Elke dag reizen ongeveer 200.000 forensen van Western Sydney naar het CBD en de buitenwijken in het oosten en noorden van de stad.

Het thuisbezit in Sydney was minder gebruikelijk dan het huren vóór de Tweede Wereldoorlog, maar deze trend is sindsdien omgebogen. De gemiddelde huizenprijzen zijn sinds 1970 met gemiddeld 8,6% per jaar gestegen. De mediane huizenprijs in Sydney in maart 2014 was $630.000. De belangrijkste oorzaak van de prijsstijgingen is de stijgende kosten van grond en schaarste, die in 1977 32% van de huizenprijzen bedroegen, tegen 60% in 2002. 31,6% van de woningen in Sydney wordt gehuurd, 30,4% is volledig eigendom en 34,8% is eigendom van een hypotheek. 11,8% van de hypotheken had in 2011 maandelijkse aflossingen van minder dan $1.000 en 82,9% had maandelijkse aflossingen van $1.000 of meer. 44,9% van de huurders had in dezelfde periode een wekelijkse huur van minder dan $350, terwijl 51,7% een wekelijkse huur van $350 of meer had. De gemiddelde wekelijkse huur in Sydney is $450.

Martin Place wordt vaak erkend als het maatschappelijke hart van Sydney, waar verschillende bedrijven, winkels en toeristische attracties wonen

Financiële diensten

Spaarbank

Macquarie gaf in 1817 een charter om de eerste bank in Australië te vormen, de Bank of New South Wales. In de jaren 1800 werden nieuwe particuliere banken geopend, maar het financiële systeem was instabiel. De instorting van de banken kwam vaak voor en in 1893, toen twaalf banken failliet gingen, werd een crisispunt bereikt.

De Bank of New South Wales bestaat tot op heden als Westpac. In 1911 werd in Sydney de Gemenebestbank van Australië opgericht en begon zij bankbiljetten uit te geven die door de middelen van het land werden ondersteund. In 1959 werd deze rol vervangen door de Centrale Bank van Australië, die ook in Sydney is gevestigd. De Australische effectenbeurs begon in 1987 te opereren en met een marktkapitalisatie van $1,6 bln is nu een van de tien grootste beurzen ter wereld.

De sector van de financiële en verzekeringsdiensten vertegenwoordigt nu 43% van het economische product van de stad Sydney. Sydney is goed voor de helft van de Australische financiële sector en is door de opeenvolgende Gemenebestregeringen bevorderd als het toonaangevende financiële centrum van de Asia Pacific. In Sydney was de gestructureerde financiering een pioniersrol weggelegd en de stad is een toonaangevend centrum voor vermogensbeheerders. In de Global Financial Centers Index van 2017 werd Sydney gerangschikt als het op één na meest concurrerende financiële centrum ter wereld.

In 1985 verleende de federale overheid 16 bankvergunningen aan buitenlandse banken en nu zijn 40 van de 43 buitenlandse banken die in Australië actief zijn, gevestigd in Sydney, waaronder de Volksbank van China, de Bank of America, de Citigroup, UBS, de Mizuho Bank, de Bank of China, Banco Santander, Credit Suisse, State Street, HSBC, Deutsche Bank, Barclays, de Royal Bank of Bank of China Société Générale, Royal Bank of Scotland, Sumitomo Mitsui, ING Group, BNP Paribas en Investec.

Productie

Sydney is een productiestad sinds het protectionistische beleid van de jaren twintig. In 1961 was de industrie goed voor 39% van de totale werkgelegenheid en in 1970 was meer dan 30% van alle Australische arbeidsplaatsen in Sydney. De status van de onderneming is de afgelopen decennia afgenomen, met 12,6% van de werkgelegenheid in 2001 en 8,5% in 2011. Tussen 1970 en 1985 was er een verlies van 180.000 banen in de verwerkende industrie. Desondanks heeft Sydney Melbourne in de jaren 2010 nog steeds ingehaald als het grootste productiecentrum in Australië. De productie van 21,7 miljard dollar in 2013 was groter dan die van Melbourne met 18,9 miljard dollar. Waarnemers hebben vastgesteld dat Sydney zich vooral richt op de binnenlandse markt en de hightech-industrie als reden voor zijn veerkracht ten opzichte van de hoge Australische dollar van begin 2010. Het Smithfield-Wetherill Park Industrial Estate in Western Sydney is het grootste industrieterrein op het zuidelijk halfrond en vormt het centrum van productie en distributie in de regio.

Toerisme en internationaal onderwijs

Darling Harbour is een opmerkelijke toeristische hotspot

Bondi Beach

Sydney is een poort naar Australië voor veel internationale bezoekers. Het heeft in 2013 meer dan 2,8 miljoen internationale bezoekers ontvangen, oftewel bijna de helft van alle internationale bezoeken aan Australië. Deze bezoekers brachten 59 miljoen nachten door in de stad en in totaal 5,9 miljard dollar. De landen van oorsprong in dalende volgorde waren China, Nieuw-Zeeland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Zuid-Korea, Japan, Singapore, Duitsland, Hongkong en India.

De stad ontving in 2013 ook 8,3 miljoen binnenlandse bezoekers van de ene dag op de andere, die in totaal 6 miljard dollar hebben uitgegeven. In 2011 waren 26.700 werknemers in de stad Sydney rechtstreeks werkzaam in de toeristische sector. Er waren in 2012 dagelijks 480.000 bezoekers en 27.500 mensen die overnacht. Gemiddeld draagt de toeristische sector 36 miljoen dollar per dag bij aan de economie van de stad.

Populaire bestemmingen zijn het Sydney Opera House, de Sydney Harbour Bridge, Watsons Bay, The Rocks, Sydney Tower, Darling Harbour, de State Library of New South Wales, de Royal Botanic Garden, het Australian Museum, het Museum voor Contemedhedendaagse Kunst, de Art Gallery of New South Wales, het Queen Victoria Building, Sea Life Sydney Aquarium, Taronga Zoo, Bondi Beach, en Sydney Olympisch Park.

Tot de grote ontwikkelingsprojecten die bedoeld zijn om de toeristische sector van Sydney te versterken behoren een casino en hotel in Barangaroo en de herontwikkeling van de East Darling Harbour, waar een nieuw tentoonstellings- en congrescentrum, nu het grootste Australië, bij betrokken is.

Sydney is de hoogste stad ter wereld voor internationale studenten. Meer dan 50.000 internationale studenten studeren aan de universiteiten van de stad en nog eens 50.000 studeren aan de beroeps- en Engelse scholen. Internationaal onderwijs draagt $1,6 mrd bij aan de lokale economie en creëert de vraag naar 4.000 lokale banen per jaar.

Chinees nieuwjaarsfeest in China. Sydney is de thuisbasis van de grootste Chinese bevolking van Australië.

De Sydney-populatie bedroeg in 1788 minder dan 1.000. Met het vervoer van veroordeelden verdrievoudigde het in tien jaar bijna tot 2.953. Sinds 1961 is de bevolking in elk decennium met meer dan 250.000 mensen gestegen. De Sydney-populatie was ten tijde van de volkstelling in 2016 5.005.400. Er is voorspeld dat de bevolking tegen 2061 zal groeien tot 8 tot 8,9 miljoen. Ondanks deze stijging voorspelt het Australische Bureau voor de Statistiek dat Melbourne in 2026 Sydney zal vervangen als de dichtstbevolkte stad van Australië. De vier meest dichtbevolkte buitenwijken in Australië zijn gelegen in Sydney met elk meer dan 13.000 inwoners per vierkante kilometer (33.700 inwoners per vierkante mijl).

De gemiddelde leeftijd van de inwoners van Sydney is 36 jaar en 12,9% van de mensen is 65 jaar of ouder. De gehuwde bevolking is goed voor 49,7% van Sydney, terwijl 34,7% van de mensen nog nooit getrouwd is. 48,9% van de gezinnen bestaat uit koppels met kinderen, 33,5% uit koppels zonder kinderen en 15,7% uit eenoudergezinnen.

Ancesie en immigratie

Libanese vlaggen op de Wereldjeugddag van 2008 in Sydney. Sydney is ook het land met de grootste bevolking van Libanese Australiërs

De meeste immigranten naar Sydney tussen 1840 en 1930 waren Brits, Iers of Chinees. Op de volkstelling van 2016 waren de meest aangewezen voorouders:

Op de volkstelling van 2016 waren er 2.071.872 mensen in Sydney die buiten het land werden geboren, goed voor 42,9% van de bevolking, onder Miami (58,3%) en Toronto (47,0%), maar boven Vancouver (42,5%), Los Angeles (37,7%) ), New York City (37,5%), Chicago (20,7%), Parijs (14,6%) en Berlijn (13%). Slechts 33,1% van de bevolking had beide ouders in Australië geboren. Sydney heeft de achtste grootste immigrantenbevolking van de wereldmetropolitane gebieden. Buitenlandse landen waar de geboorte het grootst is, zijn China, Engeland, India, Nieuw-Zeeland, Vietnam en de Filippijnen.

1,5% van de bevolking, ofwel 70.135 mensen, geïdentificeerd als inheemse Australiërs (Aboriginal Australians and Torres Strait Islanders) in 2016.

Taal

38,2% van de mensen in Sydney spreekt thuis een andere taal dan het Engels met Mandarijn (4,7%), Arabisch (4,0%), Cantonees (2,9%), Vietnamees (2,1%) en Grieks (1,6%).

Religie

De kathedraal van St Mary is de kathedraal van de rooms-katholieke archdiocese van Sydney.

De inheemse bevolking van Sydney hield totemische overtuigingen, bekend als "dromen". Gouverneur Lachlan Macquarie deed een poging om een cultuur van formele religie te vinden gedurende de hele vroege nederzetting en gaf opdracht tot de bouw van kerken zoals St Matthew, St Luke, St James en St Andrew. In 2011 identificeerde 28,3% van de inwoners van Sydney zich katholiek, terwijl 17,6% geen religie bood. Bovendien was 16,1% anglicaan, 4,7% moslim, 4,2% oost-orthodox, 4,1% boeddhist, 2,6% hindoe en 0,9% joods. Volgens de volkstelling van 2016 noemen 1.082.448 (25%) inwoners van het stadscentrum van Sydney zichzelf echter katholiek, terwijl nog eens 1.053.500 (24,4%) zichzelf als niet-religieus beschouwen. Nog eens 10,9% van de inwoners identificeerde zich als anglicanen en nog eens 5,8% als moslims. Deze en andere religieuze instellingen hebben in de loop der tijd aanzienlijk bijgedragen aan de opleiding en gezondheid van de inwoners van Sydney, met name door de bouw en het beheer van scholen en ziekenhuizen.

Crime

De misdaad in Sydney is laag, met de Onafhankelijke Sydney als vijfde veiligste stad ter wereld in 2019. Een van de grootste misdaadgerelateerde problemen waarmee de stad de laatste tijd te maken heeft gehad, was de invoering van een wet inzake uitsluiting in februari 2014, in een poging om alcoholmisbruik tegen te gaan. Patrons konden na 1:30 uur geen clubs of bars in de binnenstad betreden, en de laatste drankjes werden om 3:00 uur gebeld. In januari 2020 werden de uitsluitingswetten opgeheven.

Wetenschap, kunst en geschiedenis

De Art Gallery in New South Wales, gevestigd in The Domain, is de vierde grootste publieke galerij in Australië

Het Australische Museum is het oudste museum in Australië

Het Nationaal Park Ku-ring-gai Chase is rijk aan het inheemse Australische erfgoed, dat ongeveer 1.500 stukken Aboriginal rock art bevat - het grootste cluster van inheemse locaties in Australië, dat de Kakadu overstijgt, die ongeveer 5.000 locaties heeft, maar een veel grotere landmassa heeft. De inheemse plaatsen van het park zijn onder meer petroglyphs, kunstsites, begraafplaatsen, grotten, huwelijksgebieden, vogelgebieden, afvallocaties en werkplaatsen, die ongeveer 5.000 jaar oud zijn. De inwoners van het gebied waren de Garigal-bevolking. In de regio Sydney bestaan nog andere kunstsites, zoals Terrey Hills en Bondi, hoewel de meeste locaties niet bekend worden gemaakt om schade door vandalisme te voorkomen en hun kwaliteit te behouden, omdat ze door inheemse Australiërs nog steeds als heilige plaatsen worden beschouwd.

Het Australische Museum is in 1827 in Sydney geopend om de natuurlijke rijkdom van de kolonie te verzamelen en weer te geven. Het blijft het oudste natuurhistorisch museum van Australië. In 1995 werd het Museum van Sydney geopend op de site van het eerste regeringsgebouw. Het vertelt het verhaal van de ontwikkeling van de stad. Andere musea in Sydney zijn het Powerhouse Museum en het Australian National Maritime Museum.

In 1866 gaf koningin Victoria haar instemming met de oprichting van de Royal Society of New South Wales. De maatschappij bestaat "voor het stimuleren van studies en onderzoeken op het gebied van wetenschap, kunst, literatuur en filosofie". Het is gevestigd in een terrassenhuis in Darlington, eigendom van de Universiteit van Sydney. Het waarnemingscentrum in Sydney werd in 1859 gebouwd en tot 1982 gebruikt voor astronomisch en meteorologisch onderzoek, voordat het werd omgevormd tot een museum.

Het Museum voor hedendaagse Kunst werd in 1991 geopend en bezet een Art Deco-gebouw in Circular Quay. De collectie is in de jaren veertig opgericht door kunstenaar en kunstverzamelaar John Power en wordt onderhouden door de Universiteit van Sydney. Sydney's andere belangrijke kunstinstelling is de Art Gallery in New South Wales, die de gecodeerde Archibald Prize voor portrettering coördineert. De hedendaagse kunstgalerijen zijn te vinden in Waterloo, Surry Hills, Darlinghurst, Paddington, Chippendale, Newtown en Woollahra.

Entertainment

Het State Theater on Market Street werd in 1929 geopend.

Sydney's eerste commerciële theater, dat in 1832 werd geopend, en nog eens negen waren tegen het einde van de jaren 20 begonnen met de uitvoering. Het levende medium verloor een groot deel van zijn populariteit in de bioscoop tijdens de Grote Depressie, voordat het na de Tweede Wereldoorlog weer op gang kwam. De prominente theaters in de stad van vandaag omvatten het Theater van de Staat, Theater Royal, het Theater van Sydney, het Theater van de Wharf, en het Theater van het Capitol. Sydney Theater Company onderhoudt een rooster van lokale, klassieke, en internationale spelen. Het bevat af en toe Australische theaterpictogrammen zoals David Williamson, Hugo Weaving en Geoffrey Rush. De andere prominente theaterbedrijven in de stad zijn New Theater, Belvoir en Griffin Theater Company. Sydney is ook het eerste theater van Event Cinemas, dat in 1913 op George St openging onder het vroegere merk Greater Union; het theater werkt momenteel en wordt beschouwd als een van de drukste bioscooplocaties van Australië.

Het Opera House in Sydney is het huis van Opera Australia en Sydney Symphony. Het heeft meer dan 100.000 optredens georganiseerd en heeft 100 miljoen bezoekers ontvangen sinds de opening in 1973. Twee andere belangrijke plaatsen in Sydney zijn het stadhuis en het stadscentrum. Het Sidney Conservatorium van Muziek ligt naast de Royal Botanic Garden en dient de Australische muziekgemeenschap via onderwijs en de tweejaarlijkse examens van de Australische muziekonderzoeksraad.

Een concert bij het Opera House in Sydney

Veel schrijvers zijn afkomstig uit Sydney en hebben hun werk gedaan. Anderen hebben de stad bezocht en er commentaar op geleverd. Sommigen van hen worden herdacht in de schrijver van Sydney die bij Circular Quay loopt. De stad was het hoofdkwartier van de Australische krant, de Sydney Gazette. Watkin Tench's A Narrative of the Expedition to Botany Bay (1789) and A Complete Account of the Settlement at Port Jackson in New South Wales (1793) zijn begin Sydney de bekendste verhalen van het leven gebleven. Sinds het begin van de vestiging waren veel van de literatuur die in Sydney werd geschetst bezorgd over het leven in de sloppenwijken van de stad en de gemeenschappen van de arbeidersklasse, met name het paradijs van William Lane (1892), de Zeven arme mannen van Sydney van Christina Stead (1934) en het Ruth Park ) Harp in het zuiden (1948). Louisa Atkinson, de eerste in Australië geboren vrouwelijke schrijver, zette een aantal van haar romans in Sydney. De hedendaagse schrijvers, zoals Elizabeth Harrower, zijn geboren in de stad en zetten daarmee het grootste deel van het werk in de woning van Harrower Down in de stad (1957) in een appartement van het King's Cross. De bekende hedendaagse romans in de stad zijn onder andere Melina Marchetta's Zoektocht naar Alibrandi (1992), Peter Carey's 30 dagen in Sydney: Een enigszins vervormde rekening (1999), J.M. Coetzee Diary of a Bad Year (2007) en Kate Grenville's The Secret River (2010). Het festival van Sydney wordt elk jaar gehouden tussen april en mei.

Het Kruis van Kings wordt vaak beschouwd als het rood-lichte district van Sydney

Filmproductie in Sydney was behoorlijk productief tot de jaren 20, toen gesproken films werden geïntroduceerd en Amerikaanse producties de overhand kregen in de Australische film. De Australische New Wave of filmmaking zag een opleving van de filmproductie in de stad met veel opmerkelijke kenmerken die tussen de jaren zeventig en tachtig in de stad werden opgenomen, onder leiding van regisseurs als Bruce Beresford, Peter Weir en Gillian Armstrong. Fox Studios Australia begon in 1998 met de productie in Sydney. Sindsdien zijn in Sydney succesvolle films gemaakt met The Matrix, Lantana, Mission: Onmogelijk 2, Moulin Rouge!, Star Wars: Episode II - Aanval van de Klonen, Australië en de Grote Gatsby. Het National Institute of Dramatic Art is gevestigd in Sydney en heeft een aantal beroemde alumni, zoals Mel Gibson, Judy Davis, Baz Luhrmann, Cate Blanchett, Hugo Weaving en Jacqueline Mckenzie.

Sydney is het gastland van verschillende festivals gedurende het hele jaar. De nieuwjaarsviering van de stad is de grootste in Australië. De Royal Easter Show wordt elk jaar gehouden in het Olympisch Park van Sydney. Sydney Festival is het grootste kunsten festival van Australië. Het reizende rockmuziekfestival Big Day Out kwam uit in Sydney. De twee grootste filmfestivals in de stad zijn het Sydney Film Festival en Tropfest. Vivid Sydney is een jaarlijkse tentoonstelling in de openlucht van kunstinstallaties, lichte projecties en muziek.

In 2015 stond Sydney op de 13de plaats omdat het de belangrijkste modehoofdsteden ter wereld was. Het presenteert de Australische modeweek in de herfst. De Sydney Mardi Gras is sinds 1979 elke maand van start gegaan. Het Chinatown van Sydney heeft sinds de jaren '50 een groot aantal locaties. Het verhuisde van George Street naar Campbell Street naar zijn huidige omgeving in Dixon Street in 1980. Het Spaanse kwartier is gevestigd in Liverpool Street, terwijl Little Italy in Stanley Street ligt. Populaire nachtspots zijn te vinden in Kings Cross, Oxford Street, Circular Quay en The Rocks. De Star is het enige casino van de stad en ligt rond Darling Harbour.

Media

de nationale omroep van Australië; ABC, met hoofdkantoor in Ultimo

De Sydney Morning Herald is de oudste Australische krant die nog in druk is. Nu een compact formulier dat eigendom is van Fairfax Media, wordt het sinds 1831 voortdurend gepubliceerd. Haar concurrent is de tabloid van News Corporation The Daily Telegraph, die sinds 1879 in druk staat. Beide kranten hebben een zondagstabloideditie genaamd The Sun-Herald en The Sunday Telegraph respectievelijk. Het Bulletin werd in 1880 in Sydney opgericht en werd het langste lopende tijdschrift van Australië. Het eindigde na 128 jaar ononderbroken publicatie. Sydney was de eerste Australische krant, de Sydney Gazette, die verscheen tot 1842.

Elk van de drie commerciële televisienetwerken van Australië en twee publieke omroepen heeft hun hoofdkwartier in Sydney. Negen kantoren en nieuwsstudio's zijn gevestigd in Willoughby, Ten en Seven zijn gevestigd in Pyrmont, Seven heeft een nieuwsstudio in de Sydney CBD in Martin Place de Australian Broadcasting Corporation is gevestigd in Ultimo en de Special Broadcasting Service is gevestigd in Artarmon. De veelvoudige digitale kanalen zijn verstrekt door alle vijf netwerken sinds 2000. Foxtel is gevestigd in North Ryde en verkoopt abonnementskabeltelevisie voor de meeste delen van het stedelijk gebied. De eerste radiostations van Sydney begonnen in de jaren 20 met uitzenden. Radio werd een populair instrument voor politiek, nieuws, religie en sport en is erin geslaagd te overleven ondanks de invoering van televisie en internet. 2UE werd opgericht in 1925 en onder het eigendom van Fairfax Media is het oudste station dat nog steeds uitzendt. De concurrerende posten omvatten populairder 2GB, 702 ABC Sydney, KIIS 106.5, Triple M, Nova 96.9, en 2Day FM.

De vroegste migranten van Sydney brachten een passie voor de sport mee, maar werden beperkt door het gebrek aan faciliteiten en uitrusting. De eerste georganiseerde sport was boksen, worstelen en paardenrennen uit 1810 in Hyde Park. Paardenrennen blijven tot op de dag van vandaag populair en evenementen zoals de Golden Slipper Stakes trekken brede aandacht. De eerste cricketclub werd opgericht in 1826 en er werden wedstrijden gespeeld in Hyde Park in de jaren 1830 en 1840. Cricket is een favoriete sport in de zomer en sinds 1878 zijn er grote wedstrijden gehouden op de Sydney Cricket Ground. De New South Wales Blues concurreert in de Sheffield Shield league en de Sydney Sixers en Sydney Thunder betwisten de nationale Big Bash 2020-wedstrijd.

Voor het eerst gespeeld in Sydney in 1865 groeide rugby uit tot de populairste voetbalcode van de stad in de jaren tachtig. In 1907 was een tiende van de bevolking van de staat aanwezig bij een rugbywedstrijd tussen Nieuw-Zuid-Wales en Nieuw-Zeeland. Rugby league gescheiden van rugby Union in 1908. De New South Wales Waratahs betwisten de Super Rugby-wedstrijd, terwijl de Sydney Rays de stad vertegenwoordigen in het National Rugby-kampioenschap. Het nationale team van de rugby-rugby van Wallabies concurreert in Sydney op internationale wedstrijden zoals de Bledisloe Cup, het Rugby-kampioenschap en het WK. Sydney is de thuishaven van negen van de zestien teams van de National Rugby League: Canterbury-Bankstown Bulldogs, Cronulla-Sutherland Sharks, Manly-Warringah Sea Eagles, Penrith Panthers, Parramatta Eels, South Sydney Rabbitohs, St George Illawarra Dragons, Sydney Roosters en Wests Tigers. New South Wales betwist de jaarlijkse reeks van de staat van herkomst tegen Queensland.

Sydney FC en de Western Sydney Wanderers concurreren in de voetbalcompetities van de A-League (mannen) en de W-League (vrouwen) en Sydney ontvangt vaak wedstrijden voor het Australische nationale mannenteam Socceroos. De Sydney Swans en Greater Western Sydney Giants zijn plaatselijke Australische voetbalclubs die spelen in de Australische voetbalbond. De Giants concurreren ook in AFL Women's. De Sydney Kings wedijveren in de National Basketball League. De Sydney Uni Flames spelen in de Women's National Basketball League. De Sydney Blue Sox wedstrijd de Australische Baseball League. De Waratahs zijn lid van de Australische Hockey League. De Sydney Bears en Sydney Ice Dogs spelen in de Australian Ice Hockey League. De SWFTS zijn concurrenten van de nationale vrouwenballenliga.

Aanzienlijke sporingsplatformen

• ANZ Stadium

• Sydney Cricket Ground

• Bankwest Stadium

• Allianz Stadium (opnieuw ontwikkeld)

Sailen op Sydney Harbour

Vrouwen mochten voor het eerst deelnemen aan het recreatieve zwemmen toen er in de jaren 1830 in de Woolloomoloo Bay aparte baden werden geopend. Vanaf het begin van de eeuw werd het zwemmen op zee enorm populair in het begin van de jaren 1900 en werd de eerste surfclub in Bondi Beach opgericht. Geschillen over geschikte kleding voor zwemsurfen die van tijd tot tijd zijn aangedaan en die zowel mannen als vrouwen aangaan. City2Surf is een jaarlijkse 14 kilometer (8,7 mijl) rijdende race van het CBD naar het Bondi Beach en wordt sinds 1971 gehouden. In 2010 namen 80.000 runners deel, waardoor het de grootste vlucht van zijn soort ter wereld werd.

Sinds 1827 worden er sportwedstrijden gehouden op Sydney Harbour. Yachting is populair onder rijkere inwoners sinds de jaren 1840 en het Royal Sydney Yacht Squadron werd opgericht in 1862. De Sydney to Hobart Yacht Race is een gebeurtenis van 1.170 kilometer (727 mijl) die begint vanaf Sydney Harbour op Boxing Day. Sinds haar oprichting in 1945 is zij erkend als een van de moeilijkste jachtraces ter wereld. Zes zeelieden zijn omgekomen en 71 vaartuigen van de 115 vaartuigen hebben in de editie van 1998 geen einde gemaakt.

Het Olympisch Park van Sydney is gebouwd voor de Olympische Spelen van 2000 en is uitgegroeid tot een belangrijk sportcentrum en recreatiegebied

De Royal Sydney Golf Club is gevestigd in Rose Bay en heeft sinds de opening in 1893 13 keer de Australian Open gehost. Royal Randwick Racectice opende in 1833 en houdt het hele jaar door verscheidene grote bekertjes in.

Sydney heeft geprofiteerd van de bouw van belangrijke sportinfrastructuur ter voorbereiding van de organisatie van de Olympische zomerspelen van 2000. Het Olympisch Park van Sydney biedt ruimte voor atletiek, aquatica, tennis, hockey, boogschieten, honkbal, fietsen, ruitersport en roeifaciliteiten. Het omvat ook de hoge capaciteit die Stadium Australia gebruikt voor rugby, voetbal en Australische regels voetbal. Sydney Football Stadium werd voltooid in 1988 en wordt gebruikt voor rugby- en voetbalwedstrijden. Sydney Cricket Ground werd geopend in 1878 en wordt gebruikt voor voetbalwedstrijden met cricket en Australische spelregels.

Het internationale tennistoernooi van Sydney wordt hier aan het begin van elk jaar gehouden als opwarmingswedstrijd voor de Grote Slam in Melbourne. Twee van de meest succesvolle tennisspelers in de geschiedenis: Ken Rosewall en Todd Woodbridge zijn geboren en wonen in de stad.

In 1979, 1985, 1989, 1995, 2007, 2009 en 2011 organiseerde Sydney het FIBA Oceania-kampioenschap.

Historisch bestuur

Het Hooggerechtshof van New South Wales was een van de drie oudste rechtbanken in Australië.

Het parlement is de regering van Nieuw-Zuid-Wales en het oudste publieke gebouw in Australië

Tijdens de vroege koloniale tijden deelden de president en zijn leger de absolute controle over de bevolking. Dit gebrek aan democratie werd uiteindelijk onacceptabel voor het groeiende aantal kolonisten in de kolonie. De eerste aanwijzingen voor een goed rechtsstelsel zijn naar voren gekomen met de goedkeuring van een Handvest van Justitie in 1814. Het heeft drie nieuwe rechtbanken ingesteld, waaronder het Hooggerechtshof, en heeft geëist dat de Engelse wet zou worden nageleefd. In 1823 heeft het Britse parlement een wet aangenomen om de Wetgevende Raad in New South Wales in het leven te roepen en het Hooggerechtshof het recht te geven om nieuwe wetgeving te herzien. Vanaf 1828 zouden alle in Engeland geldende gemeenschappelijke wetten in New South Wales worden toegepast waar dat passend was. Een andere wet van het Britse parlement uit 1842 voorzag in de eerste verkiezing van de leden van de Raad.

De Grondwet van 1855 gaf New South Wales een tweekamerregering. De bestaande Wetgevende Raad werd het hoogste huis en een nieuw orgaan, de wetgevende vergadering, werd opgericht om het onderste huis te worden. Er werd een Uitvoerende Raad ingesteld, die vijf leden van de Wetgevende Vergadering en de Gouverneur telde. Het werd verantwoordelijk voor het adviseren van de regerende gouverneur over aangelegenheden die verband houden met het bestuur van de staat. De koloniale nederzettingen elders op het continent zijn uiteindelijk afgesneden van New South Wales en hebben hun eigen regeringen gevormd. Tasmanie werd in 1825 van elkaar gescheiden, Victoria in 1850 en Queensland in 1859. Met de proclamatie van het Gemenebest van Australië in 1901 werd de status van lokale overheden in heel Sydney geformaliseerd en werden ze instellingen gescheiden van de staat New South Wales.

Regering in de huidige

Sydney is onderverdeeld in lokale overheidsgebieden (vaak bekend als steden, gemeenten, schepen). Deze gemeenten hebben gemeenteraden gekozen die verantwoordelijk zijn voor de taken die hun door de regering van Nieuw-Zuid-Wales zijn toebedeeld. Volgens de New South Wales Division of Local Government zijn de 31 gemeenten van Sydney:

Gebieden van de lokale overheid in Sydney

Sydney is de locatie van de secundaire officiële residentie van respectievelijk de gouverneur-generaal van Australië en de minister-president van Australië, admiraal House en Kirribilli House. Het parlement van New South Wales zit in het parlement op Macquarie Street. Dit gebouw werd in 1816 voltooid en diende als eerste als ziekenhuis. De Wetgevende Raad is in 1829 in zijn noordvleugel getreden en had in 1852 de chirurgen volledig van hun kant verdreven. Er zijn verschillende aanvullingen op het gebouw gemaakt naarmate het Parlement is uitgebreid, maar het behoudt zijn oorspronkelijke Georgische gevel. Het Government House werd in 1845 voltooid en was het huis van 25 gouverneurs en 5 gouverneurs-generaal. Het Australische kabinet vergadert ook in Sydney wanneer dat nodig is.

Het hoogste gerechtshof in de staat is het Hooggerechtshof van Nieuw-Zuid-Wales, dat is gevestigd op het Queen's Square in Sydney. De stad is ook de thuisbasis van een groot aantal filialen van de intermediaire districtsrechtbank van New South Wales en de lagere plaatselijke rechtbank van New South Wales.

Net als andere Australische hoofdsteden heeft Sydney geen enkele lokale overheid die haar hele gebied bestrijkt. Lokale overheden hebben verantwoordelijkheden zoals lokale wegen, bibliotheken, kinderopvang, gemeenschapsdiensten en afvalinzameling, terwijl de overheid de verantwoordelijkheid behoudt voor hoofdwegen, verkeerscontrole, openbaar vervoer, politie, onderwijs en grote infrastructuurprojecten.

In het verleden heeft de staat de neiging om zich te verzetten tegen de samensmelting van de meer bevolkte gebieden van de lokale overheid van Sydney, aangezien de samengevoegde raden een bedreiging zouden kunnen vormen voor de regeringsmacht van de staat. De stad Sydney, die in 1842 werd opgericht, is zo'n lokaal overheidsgebied en omvat het CBD en enkele aangrenzende binnensteden. Het is verantwoordelijk voor de bevordering van de ontwikkeling in het lokale gebied, voor het verlenen van plaatselijke diensten (afvalinzameling en -recycling, bibliotheken, parken, sportfaciliteiten), voor het behartigen en bevorderen van de belangen van de bewoners, voor het ondersteunen van organisaties die zich richten op de plaatselijke gemeenschap en voor het aantrekken en aanbieden van infrastructuur voor handel, toerisme en industrie. De stad Sydney wordt geleid door een gekozen Raad en burgemeester die in het verleden als vertegenwoordiger van de hele stad is behandeld.

Een nieuwe patrouillewagen van de politie van Zuid-Wales.

In de federale politiek werd Sydney aanvankelijk beschouwd als een mogelijkheid voor de hoofdstad van Australië; Uiteindelijk heeft de nieuw opgerichte stad Canberra deze rol vervuld. Zeven Australische premiers zijn geboren in Sydney, meer dan enige andere stad, waaronder eerste minister Edmund Barton en huidige premier Scott Morrison.

Essentiële openbare nooddiensten worden door de overheid verleend en beheerd. Greater Sydney wordt bediend door:

• Nieuwe politiemacht in Zuid-Wales
• New South Wales Ambulance
• NSW voor brand en redding

Onderwijs

Universiteit van Sydney

Onderwijs werd een goede focus voor de kolonie vanaf de jaren zeventig, toen de openbare scholen begonnen te vormen en onderwijs verplicht werd. De bevolking van Sydney is nu hoog opgeleid. 90 % van de inwoners van de werkende leeftijd heeft een deel van het onderwijs gevolgd en 57 % heeft het hoogste schoolniveau bereikt . In 2011 werden 1 390.703 mensen ingeschreven bij een onderwijsinstelling, waarvan 45,1% naar school ging en 16,5% naar een universiteit. 22,5% van de inwoners van Sydney in de werkende leeftijd en 40,2% van de inwoners van de stad Sydney in de werkende leeftijd hebben een universitair of postdoctoraal diploma behaald. De meest voorkomende terreinen van tertiaire kwalificatie zijn handel (22,8%), techniek (13,4%), samenleving en cultuur (10,8%), gezondheid (7,8%) en onderwijs (6,6%).

St. John's College is de oudste rooms-katholieke universiteit in Australië

Er zijn zes openbare universiteiten gevestigd in Sydney: De Universiteit van Sydney, Universiteit van New South Wales, Universiteit van Technology Sydney, Macquarie University, Western Sydney University, en de Australische katholieke Universiteit. Vijf openbare universiteiten onderhouden secundaire campussen in de stad voor zowel binnenlandse als internationale studenten: Universiteit van Notre Dame Australië, Central Queensland University, Victoria University, Universiteit van Wollongong, en Universiteit van Newcastle. Charles Sturt University en Southern Cross University, beide openbare universiteiten, opereren secundaire campussen die alleen zijn bedoeld voor internationale studenten. Daarnaast bieden vier openbare universiteiten in Sydney programma's aan via externe onderwijsaanbieders: Universiteit van de Sunshine Coast, La Trobe University, Federation University Australia en Charles Darwin University. 5,2% van de inwoners van Sydney woont een universiteit bij. De Universiteit van New South Wales en de Universiteit van Sydney staan op de top 50 in de wereld, de Universiteit van Technology Sydney staat op de ranglijst 133, de Macquarie Universiteit op de ranglijst 237 en de Western Sydney University op de ranglijst 474. Sydney heeft openbare, denominationale en onafhankelijke scholen. 7,8% van de inwoners van Sydney gaat naar de basisschool en 6,4% gaat naar de middelbare school. Er zijn 935 openbare kleuterscholen, basisscholen en middelbare scholen in Sydney die worden beheerd door het New South Wales Department of Education. 14 van de 17 selectieve middelbare scholen in New South Wales zijn gevestigd in Sydney.

Het openbaar beroepsonderwijs en de beroepsopleiding in Sydney wordt geleid door TAFE New South Wales en is in 1878 begonnen met de opening van de technische academie van Sydney. Het bood cursussen op gebieden zoals mechanisch tekenen, toegepaste wiskunde, stoommotoren, eenvoudige chirurgie en Engelse grammatica. Het college werd in 1992 het Sydney-instituut en werkt nu samen met zijn zus TAFE-faciliteiten in het gehele Sydney-metropolitane gebied, namelijk het Northern Sydney Institute, het Western Sydney Institute en het South Western Sydney Institute. Op de volkstelling van 2011 wordt 2,4% van de inwoners van Sydney ingeschreven in een TAFE-cursus.

Gezondheid

Royal Prince Alfred Hospital

Het eerste ziekenhuis in de nieuwe kolonie was een verzameling tenten bij The Rocks. Veel van de veroordeelden die de reis uit Engeland overleefden, bleven lijden aan dysenterie, pokken, schurft en tyfus. De zorgvoorzieningen bleven hopeloos ontoereikend ondanks de komst van een prefabriceerd ziekenhuis met de Tweede Vloot en de bouw van gloednieuwe ziekenhuizen in Parramatta, Windsor en Liverpool in de jaren 1990.

Gouverneur Lachlan Macquarie regelde de bouw van het ziekenhuis van Sydney en zag het in 1816 voltooien. Een deel van de faciliteit is opnieuw bestemd voor gebruik als parlementsgebouw, maar het ziekenhuis zelf is nog steeds actief tot op de dag van vandaag. De eerste hulpafdeling van de stad werd in 1870 in het ziekenhuis van Sydney opgericht. Met de invoering van een ambulancedienst nam de vraag naar medische noodhulp vanaf 1895 toe. Het ziekenhuis van Sydney had ook de eerste Australische onderwijsfaciliteit voor verpleegkundigen, de Nightingale Wing, die in 1868 werd opgericht met de inbreng van Florence Nightingale.

De gezondheidszorg kreeg in het begin van de jaren 1900 erkenning als burgerrecht en Sydney's openbare ziekenhuizen stonden onder toezicht van de regering van Nieuw-Zuid-Wales. De toediening van gezondheidszorg in Sydney wordt verzorgd door acht lokale gezondheidsdistricten: Centraal kustgebied, Illawarra Shoalhaven, Sydney, Nepean Blue Mountains, Northern Sydney, South Eastern Sydney, South Western Sydney en Western Sydney. Het Prince of Wales Hospital werd opgericht in 1852 en werd het eerste van een aantal grote ziekenhuizen die in de komende decennia geopend zullen worden. Het St Vincent's Hospital werd opgericht in 1857, gevolgd door het Royal Alexandra Hospital for Children in 1880, het Prince Henry Hospital in 1881, het Royal Prince Alfred Hospital in 1882, het Royal North Shore Hospital in 1885, het St George Hospital in 1894 en het Nepalese ziekenhuis in 1895. Het Westmead Hospital was in 1978 de laatste grote open faciliteit.

Centraal station is een belangrijk knooppunt voor verschillende vormen van openbaar vervoer

Vervoer

Wegen

Light Horse Interchange, de grootste in zijn soort in Australië

Het motorvoertuig heeft, meer dan enig ander element, het patroon bepaald van de stedelijke ontwikkeling van Sydney sinds de Tweede Wereldoorlog. De groei van woningen met lage dichtheid in de buitenwijken van de stad heeft het bezit van auto's voor honderdduizenden huishoudens noodzakelijk gemaakt. Het percentage ritten per auto is gestegen van 13% in 1947 tot 50% in 1960 en tot 70% in 1971. De belangrijkste wegen in Sydney waren de negen Metways, waaronder het Sydney Orbital Network (110 kilometer). De wijdverbreide kritiek op de afhankelijkheid van Sydney van het verstuiven van wegennet en het motorvoertuig is grotendeels te danken aan de voorstanders van massaal openbaar vervoer en hogedrukhuizen. De Light Horse Interchange in het westen van Sydney is de grootste op het zuidelijk halfrond.

Er kunnen tot 350.000 auto's zijn die de wegen van Sydney gelijktijdig tijdens het piekuur gebruiken, wat tot aanzienlijke verkeersopstoppingen leidt. 84,9% van de Sydney-huishoudens bezit een motorvoertuig en 46,5% bezit twee of meer eigen auto's. Autoafhankelijkheid is een voortdurend probleem in Sydney van mensen die naar hun werk reizen, 58,4% gebruikt een auto, 9,1% haalt een trein, 5,2% neemt een bus en 4,1% loopt. Daarentegen gebruikt slechts 25,2% van de werkende inwoners van de stad Sydney een auto, terwijl 15,8% een trein neemt, 13,3% een bus gebruikt en 25,3% wandelt. Met een tarief van 26,3% heeft Sydney het hoogste gebruik van openbaar vervoer voor het reizen naar het werk van een Australische hoofdstad.

Bussen

De busdiensten worden tegenwoordig verricht door een combinatie van overheids- en particuliere exploitanten. In gebieden die voorheen door trams werden onderhouden, opereert de Overheidsinstantie voor douanevervoer op andere gebieden, maar zijn er particuliere (zij het deels door de overheid gefinancierde) exploitanten. Geïntegreerde kaartjes genaamd Opal-kaarten werken op zowel openbare als particuliere busroutes. Alleen al door de staat Transit werd in 2014 een vloot van 2.169 bussen en meer dan 160 miljoen passagiers onderhouden. In totaal werden bijna 225 miljoen boardings geregistreerd op het busnetwerk NightRide is een nachtelijke busdienst die tussen middernacht en 5 uur 's ochtends werkt en die ook treinen gedurende het grootste deel van deze periode vervangt.

Trams en lichte spoorstaven

De CBD en South East Light Rail verbinden Sydney's CBD met de zuidoostelijke buitenwijken

Sydney had ooit een van de grootste tramnetwerken in het Britse Rijk na Londen. Het verzorgde routes die 291 km (181 mijl) beslaan. De verbrandingsmotor maakte bussen flexibeler dan trams en bijgevolg populairder, wat leidde tot de geleidelijke sluiting van het tramnet met de laatste tram in 1961. Vanaf 1930 waren er in Sydney 612 bussen met 90 miljoen passagiers per jaar.

In 1997 werd de binnenste West Light Rail (ook wel de Dulwich Hill Line genoemd) geopend tussen het centrale station en het Wentworth Park. Het werd in 2000 uitgebreid tot Lilyfield en in 2014 tot Dulwich Hill. Het verbindt de binnenhaven van West en Darling met het centrale station en faciliteerde 9,1 miljoen reizen in het begrotingsjaar 2016-2017. Een tweede lijn, het CBD en het South East Light Rail, 12 km (7,5 m), die de CBD en de zuidoostelijke buitenwijken bedient, werd in december 2019 gedeeltelijk geopend en de rest in april 2020. Er is ook een lichte spoorlijn aangekondigd voor de westelijke Sydney-route, die in 2023 zal worden geopend.

Treinen

Een Sydney-treinstation op Ashfield

Sydney Trains is de voorstedelijke spoorwegdienst. Het spoor maakt deel uit van het spoorwegnet New South Wales. Het bedient 175 stations in de hele stad en had in 2017-2018 een jaarlijks rijlezerspubliek van 359 miljoen passagiers. De spoorweg van Sydney werd voor het eerst gebouwd in 1854 met een geleidelijke uitbreiding van het netwerk om zowel vracht als passagiers te bedienen over de stad, voorsteden, en verder naar het platteland van New South Wales. Het hoofdstation is het centrale spoorwegstation in het zuidelijke deel van het CBD. In de jaren 1850 en 1860 bereikte de spoorweg gebieden die nu buitenwijken van Sydney zijn.

Sydney Metro, een driverless rapid transit system gescheiden van het forensennetwerk in de voorstad, is in mei 2019 operationeel geworden en zal in 2024 naar het zuidwesten en in 2030 naar Parramatta worden uitgebreid. Momenteel bedient het 13 stations. Voor 2026 is een lijn gepland die het grootste westen zal bedienen en die een station voor de tweede internationale luchthaven zal omvatten.

veerboten

Toen de Sydney Harbour Bridge in 1932 opende, was de veerdienst van de stad de grootste ter wereld. Het patronaat nam af van 37 miljoen passagiers in 1945 tot 11 miljoen in 1963, maar heeft zich de afgelopen jaren enigszins hersteld. Van zijn hub bij Circular Quay breidt het veerbootnetwerk zich uit van Manly tot Parramatta.

Luchthavens

De luchthaven van Sydney, officieel "luchthaven Sydney Kingsford-Smith", bevindt zich in de binnenste zuidelijke voorstad van Mascot, met twee van de start- en landingsbanen in de baai van Botany. Zij verzorgt 46 internationale en 23 binnenlandse bestemmingen. Als de drukste luchthaven in Australië verwerkte zij in 2013 37,9 miljoen passagiers en in 2011 530 000 ton vracht. Er is aangekondigd dat vanaf 2016 een nieuwe faciliteit, de luchthaven van Westelijk Sydney genaamd, op Badgerys Creek zal worden gebouwd voor een bedrag van 2,5 miljard dollar. De luchthaven Bankstown is de op een na drukste luchthaven van Sydney, en bedient de algemene luchtvaart, het charter en sommige lijnvluchten. Bankstown is ook de vierde drukste luchthaven in Australië door het aantal vliegbewegingen. Port Botany heeft Port Jackson overtroffen als de belangrijkste scheepshaven van de stad. De cruiseschepen bevinden zich in Sydney Cove and White Bay.

Milieuvraagstukken en vermindering van verontreiniging

George Street, afgedekt door rook van de bosbranden in december 2019

Aangezien de klimaatverandering, de uitstoot van broeikasgassen en de vervuiling een belangrijk punt voor Australië zijn geworden, is Sydney in het verleden bekritiseerd omdat het zich niet heeft gericht op vermindering van de vervuiling, terugdringing van de uitstoot en behoud van de waterkwaliteit. Sinds 1995 is de analyse van de luchtverontreiniging in de agglomeratie Sydney aanzienlijk verbeterd. De ontwikkeling heeft geleid tot het vrijkomen van het MEQS (Metropolitan Air Quality Scheme), dat heeft geleid tot een breder begrip van de oorzaak van de verontreiniging in Sydney, waardoor de overheid passende maatregelen kan nemen om de vervuiling aan te pakken. Het Australische brandseizoen van 2019-2020 had een aanzienlijke invloed op de buitenzijde van Sydney, waardoor de luchtkwaliteit van het metropolitane gebied in Sydney sterk is afgenomen, wat heeft geleid tot een rokerige smog die zich in december al vele dagen heeft voltrokken. De luchtkwaliteit was in een aantal dagen 11 keer zo gevaarlijk, wat het zelfs nog erger maakte dan die van New Delhi, waar het ook vergeleken werd met "roken 32 sigaretten" door professor Brian Oliver, een wetenschapper voor ademhalingsziekten aan de Universiteit van Technology Sydney.

Australische steden zijn een van de meest autoafhankelijke steden ter wereld, met name volgens de normen van de wereldstad, hoewel Sydney het laagste van de grote steden van Australië is met 66%. Bovendien maakt de stad ook het meeste gebruik van het openbaar vervoer in een Australische stad, met 27%, waardoor ze vergelijkbaar is met New York City, Shanghai en Berlijn. Ondanks zijn hoge rang voor een Australische stad heeft Sydney een laag niveau van massavervoer, met een historisch lage dichtheid en een aanzienlijke stedelijke wildgroei, waardoor de kans op autoafhankelijkheid toeneemt. Er zijn strategieën ontwikkeld om de vervuiling van personenauto's te verminderen door massavervoer en openbaar vervoer aan te moedigen, de bouw van hogedrukwoningen op gang te brengen en een vloot van tien nieuwe elektrische auto's van Nissan LEAF in te voeren, de grootste orde van het vervuilingsvrije voertuig in Australië. Elektrische auto's produceren geen koolmonoxide en distikstofoxide, gassen die bijdragen aan de klimaatverandering. Het aantal fietsreizen is sinds maart 2010 met 113% gestegen in de binnenstad van Sydney, waarbij ongeveer 2.000 fietsen op een gemiddelde weekdag door piekuursnijpunten passeren. De vervoersontwikkelingen in het noordwesten en oosten van de stad zijn bedoeld om het gebruik van het groeiende openbaar vervoersysteem van Sydney te stimuleren.

De stad Sydney werd de eerste raad in Australië die in 2008 officieel als koolstofneutraal werd gecertificeerd. De stad heeft haar koolstofuitstoot in 2007 met 6% teruggebracht en sinds 2006 heeft zij de koolstofuitstoot van stadsgebouwen met wel 20% teruggebracht. De stad Sydney heeft een programma voor duurzaam gebruik in Sydney 2030 ingevoerd, met verschillende doelstellingen en een uitgebreide gids over de manier waarop de energie in huizen en kantoren in Sydney met 30% kan worden teruggedrongen. De vermindering van het energieverbruik heeft de energierekeningen met 30 miljoen dollar per jaar doen dalen. Op veel CBD-gebouwen zijn zonnepanelen gebouwd om de CO2-vervuiling met ongeveer 3.000 ton per jaar te beperken.

De stad heeft ook een strategie voor de groei van het stedelijk bos, waarin wordt getracht de boombedekking in de stad regelmatig te vergroten door regelmatig bomen te planten met een sterke bladdichtheid en vegetatie om schonere lucht te bieden en vocht te creëren bij warm weer, waardoor de stadstemperaturen worden verlaagd. Sydney is ook een leider geworden in de ontwikkeling van groene kantoorgebouwen en in de handhaving van de eis dat alle bouwvoorstellen energie-efficiënt moeten zijn. De in 2013 voltooide ontwikkeling van het centrale park One is een voorbeeld van deze implementatie en opzet.

Nutsbedrijven

Warragamba Dam is de grootste watervoorzieningsdam van Sydney.

Het verkrijgen van voldoende zoet water was in het begin van de koloniale tijd moeilijk. Een stroomgebied, de Tank Stream, leverde water uit wat nu het CBD is, maar was tegen het einde van de jaren 1700 weinig meer dan een open riool. Het Botany Swamps-systeem was een van de vele ondernemingen in het midden van de jaren 1800 die de bouw zagen van putten, tunnels, stoompompstations en kleine dammen om de groeiende bevolking van Sydney te bedienen.

De eerste echte oplossing voor de waterbehoeften van Sydney was het plan voor de opper-Nepalese visserij dat in 1886 in werking trad en meer dan 2 miljoen pond kostte. Het vervoert 100 kilometer water van de rivieren Nepean, Cataract en Cordeaux en blijft ongeveer 15% van de totale waterbehoefte van Sydney onderhouden. De dammen zijn tussen 1907 en 1935 op deze drie rivieren gebouwd. In 1977 bracht de Shoalhaven-regeling nog een aantal dammen in bedrijf.

De WaterNSW beheert nu elf grote dammen: Warragamba is een van de grootste watervoorzieningsdammen ter wereld, Woronora, Cataract, Cordeaux, Nepean, Avon, Wingecarribee Reservoir, Fitzroy Falls Reservoir, Tallowa, de Blue Mountains Dams en Prospect Reservoir. Het water wordt verzameld in vijf stroomgebieden die 16.000 vierkante kilometer beslaan (6.178 vierkante mijl) en de totale opslag bedraagt 2,6 teralitres (0,6 kubieke mijl). De ontziltingsinstallatie van Sydney is in 2010 in bedrijf gesteld.

De twee distributeurs die de stroominfrastructuur van Sydney onderhouden, zijn Ausgrid en Endeavor Energy. Hun gecombineerde netwerken omvatten meer dan 815.000 machtsposities en 83.000 kilometer (52.000 mijl) van elektriciteitskabels.